Home Ogólnie I wtedy wchodzi Papież cały na biało czyli o Doktorze i Mnichach

I wtedy wchodzi Papież cały na biało czyli o Doktorze i Mnichach

autor Zwierz
I wtedy wchodzi Papież cały na biało czyli o Doktorze i Mnichach

Czytel­ni­cy zwierza przestępu­ją z nóż­ki na nóżkę bo mija­ją kole­jne tygod­nie a zwierz mil­czy o odcinkach Dok­to­ra, mimo, że obiecał że będzie donosił na bieżą­co, co tam u Wład­cy Cza­su. Zwierz przyz­na szcz­erze — na odkładanie tego pos­tu w cza­sie miały wpływ dwa czyn­ni­ki. Pier­wszy — mieliśmy do czynienia z his­torią podzieloną na trzy odcin­ki i zwierz chci­ał zobaczyć ją do koń­ca zan­im cokol­wiek oceni. Po drugie — zwierz nie będzie ukry­wał — Moffa­towa fabuła niekoniecznie skradła jego serce. No ale sko­ro obiecał to pisze. SPOILERY

Zaczni­jmy od tego, że Zwierz odkrył, że jed­nak mimo wszys­tko nie lubi kiedy Dok­tor jest takim pomieszaniem wątków z powieś­ci Dana Brow­na z roz­cią­ganym do granic możli­woś­ci wspól­nym wątkiem sezonu. O ile zwierz był wiele w stanie wybaczyć luźnym poje­dynczym odcinkom tego sezonu to kiedy Mof­fat powró­cił do swo­jego “To jeden wiel­ki plan!” zwierz poczuł lekkie znuże­nie. Podob­ne do tego które towarzyszyło mu przy oglą­da­niu seri­alu w zeszłym sezonie. Jak­by jasne, Mof­fat ma swoich fanów, ale o jed­nak nie jest coś co bard­zo zwierza bawi. Nie znaczy to jed­nak że nie było w tej fab­ule kilku niezłych momen­tów. Był też wiel­ki recyk­ling pomysłów które pojaw­iły się już wcześniej.

 

Zwierz wie, że to taka trochę zdar­ta pły­ta ale to był taki typowy moffa­towy sto­ry arc

Jakich pomysłów? Cho­ci­aż­by jed­no wielkie zagroże­nie — Mnisi to zdaniem zwierza — takie trochę popłuczyny po Ciszach, albo po pros­tu pot­wory z tej samej parafii. Mamy więc ele­ment, który Mof­fat lubi tzn. nic nie jest takie jak się wyda­je i pot­wory są wszędzie (tu Mnisi robią symu­lację życia na zie­mi, Cisze wyp­isy­wały się z his­torii, Weep­ing Angels spoglą­da­ją na nas ze wszys­t­kich aniel­s­kich zdo­bień na budynkach). Po drugie — sam wygląd Mnichów bard­zo przy­pom­i­nał zwier­zowi pomysł z Cisza­mi tzn. bierze­my coś co wyglą­da trochę ludzko i przestaw­iamy coś w rysach twarzy czy pro­por­c­jach by wyszło tak jakoś strasznie. Do tego Mnisi są zor­ga­ni­zowani — czym ponown­ie przy­pom­i­na­ją Cisze. Jacy jed­nak Mnisi nie są? Zdaniem zwierza — zupełnie nie są straszni. To tacy prze­ci­wni­cy którzy nie za bard­zo budzą grozę. Coś co udało się Moffa­towi ze dwa razy — stworze­nie pot­worów które rzeczy­wiś­cie spraw­ią że skóra ścierp­nie wid­zom tu nie wypal­iło. Mnisi to tacy prze­ci­wni­cy o których moż­na szy­bko zapom­nieć. Od emisji ich ostat­niego odcin­ka minął pon­ad tydzień i najs­traszniejsza rzecz jaką zwierz potrafi o nich powiedzieć, to że z jakiegoś powodu nie lubią ludzi w kolorowych ciuchach.

 

Mnisi jako ci źli są w sum­ie bard­zo nud­ni i trochę pow­tarzal­ni

Dru­ga sprawa — to słabość Mof­fa­ta do dodawa­nia do swoich fabuł postaci ze świa­ta trochę zewnętrznego dla Dok­to­ra. Pamięta­cie jak kil­ka lat temu sięgnął po Nixona. To był całkiem fajny pomysł — postać his­to­rycz­na ale też — dow­cip bo ze wszys­t­kich prezy­den­tów Stanów Zjed­noc­zonych Dok­tor musi­ał udzielać pomo­cy temu, który współcześnie cieszył się naj­gorszą sławą. W trzech odcinkach które nam właśnie zaprezen­towano Dok­tor spo­ty­ka się z Papieżem. I słucha­j­cie to wyglą­da tak — sce­na w której dwie dziew­czyny — trochę jeszcze spes­zone, bo to pier­wsza rand­ka — siedzą razem w kuch­ni do której nagle wchodzi papież, jest naprawdę zabaw­na. Trochę na zasadzie “Wszys­tkie rzeczy które mogą pójść źle na pier­wszej rand­ce”. Ale jed­nocześnie — poza tym dowcipem “a wtedy wchodzi papież” Mof­fat nie ma pomysłu ani ochoty cokol­wiek z tą postacią robić. I zwierz za tym nie przepa­da. Podob­nie jak nie przepa­da za pomysła­mi niczym z fabuły Dana Brow­na. Może dlat­ego, że w sum­ie nie ma w tym nic szczegól­nie zabawnego kiedy robi to Dan Brown i nie ma dużo więcej zabawnego kiedy starożytne tek­sty (w takim pop wyda­niu) czy­ta Dok­tor. Przy czym w ogóle cały wątek tego starożyt­nego tek­stu itp. był taki — trud­no powiedzieć ale w sum­ie moim zdaniem — sprawę moż­na było­by rozwiązać w kilka­naś­cie min­ut zami­ast zmuszać bohaterów do bie­ga­nia przez pół odcin­ka. Ale może zwierz zaczy­na tracić po pros­tu cier­pli­wość do takich wątków.

 

Zdaniem zwierza cała try­lo­gia dużo by zyskała na tym gdy­by pier­wszy odcinek był krót­szy

 

 

Podob­nie — to już ostat­ni z więk­szych prob­lemów — zwierz jakoś ma poczu­cie, że ta pirami­da na końcu świa­ta jest pomysłem trochę już pozbaw­ionym świeżoś­ci (tu zwierz mówi o drugim odcinku z trzech w tej mini serii). To pomysł który bard­zo przy­pom­i­na sce­nar­iusze takie jak “astro­nau­ta tam gdzie nie powin­no go być”. Ponown­ie to taki bard­zo Moffa­towy pomysł — bierze­my coś co jest dość dobrze rozpoz­nawalne i staw­iamy to w miejs­cu gdzie abso­lut­nie nie powin­no się pojaw­ić. Ostate­cznie sama pirami­da nie jest ani strasz­na ani bard­zo ciekawa i służy — jak bard­zo częs­to w odcinkach Mof­fa­ta — żeby coś dobrze brzmi­ało w jed­nej czy w drugiej kwestii w odcinku. Zresztą zwierz ma wraże­nie, że Mof­fat ma jakąś słabość do Piramid bo to już dru­gi raz w ostat­nich lat­ach kiedy pirami­da pojaw­ia się w świecie Dok­to­ra. Jasne recyk­ling pomysłów nie jest zabro­niony ale jakoś zwierz miał poczu­cie, że to co oglą­da jest taką dużą powtórką z rozry­w­ki. Zwłaszcza, że zwierz musi wam szcz­erze przyz­nać, że np. nien­aw­idzi wątku w którym Dok­tor jest prezy­den­tem Zie­mi i uważa go za jeden z gorszych pomysłów Mof­fa­ta. No i jeszcze jed­na sprawa — czy Mof­fat mógł­by już odłożyć na bok Riv­er Song? Jasne to jego postać i zwierz rozu­mie, że sce­narzys­ta ją lubi ale jed­nak po jej ostat­nim odcinku należało­by przes­tać. Zwierz lubi Riv­er ale ma trochę dość, że to taka postać, która nawet jak jej w odcinku nie ma to musi się pojaw­ić.

 

Dru­gi odcinek jest lep­szy choć zwierz też ma prob­le­my z niek­tóry­mi ele­men­ta­mi

No dobrze ale prze­jdźmy do nieco bardziej uporząd­kowanych reflek­sji. Otóż w ogóle cała his­to­ria wydała się zwier­zowi nieco nad­miernie roz­ciąg­nię­ta. I to niekoniecznie w tych momen­tach w których powin­na. Pier­wszy odcinek — z Papieżem i całym zamieszaniem o Ver­i­tas chy­ba najbardziej zwierza znużył. Być może dlat­ego, że miał być taką wcią­ga­jącą his­torią a la Dan Brown ale w sum­ie było to trochę nud­nawe. Zwłaszcza że Mof­fat musi­ał zro­bić jak­iś wiel­ki plot twist, który przy­na­jm­niej na zwierzu nie zro­bił wielkiego wraże­nia. Co więcej, to jeden z tych odcinków w których Dok­tor ma mnóst­wo do zro­bi­enia więc w sum­ie mimo ciągłego budowa­nia napię­cia nie ma miejs­ca by Dok­tor był Dok­torem — jest za to dużo bie­ga­nia i straszenia pot­worem w mroku. Do tego już w pier­wszym odcinku widać to co się pojaw­ia w tych trzech — Mof­fat trzy­ma Bill najczęś­ciej z dala od Dok­to­ra co niekoniecznie jest dobrym wyjś­ciem. Ogól­nie zwierz ma wraże­nie — może już para­noiczne — że Mof­fat nie umie pisać Bill tak dobrze jak inni sce­narzyś­ci tego sezonu. Przy czym zwierza chy­ba najbardziej ziry­towało, że ten pier­wszy odcinek był tak niesamowicie niesamodziel­ny, że w sum­ie nie za bard­zo moż­na go nawet ocenić nie zna­jąc całej his­torii. Zde­cy­dowanie lep­iej wypadł odcinek o Piramidzie na końcu świa­ta. Choć zwierz wspom­ni­ał, że zaw­ier­ał on ele­men­ty których nie jestem fanką (Dok­tor jako prezy­dent Zie­mi to taki głupi­ut­ki pomysł) to jed­nak miał naprawdę fajny wątek z lab­o­ra­to­ri­um w którym ktoś popełnił pomyłkę. Cały ten frag­ment gdzie Dok­tor wraz z badaczką z lab­o­ra­to­ri­um próbu­ją znaleźć rozwiązanie jak nie zaraz­ić całej zie­mi stras­zli­wą bak­ter­ią oglą­da się naprawdę super — łącznie z tym że bard­zo dobrze wyko­rzys­tano kon­tuzję Dok­to­ra — prosty pomysł a jed­nak zdał egza­min. Tak więc dru­gi odcinek w sum­ie jest najlep­szy — łącznie z decyzją którą musi pod­jąć Bill — co przy­na­jm­niej zwier­zowi przy­pom­ni­ało dawne dylematy towarzyszek Dok­to­ra.

 

Zde­cy­dowanie najlep­sze w drugim odcinku są frag­men­ty w lab­o­ra­to­ri­um

Najwięk­szy prob­lem zwierz ma z odcinkiem trzec­im. Po pier­wsze — trochę za mało cza­su spędza­my w tej  alter­naty­wnej wiz­ji his­torii przepisanej przez Mnichów. Zdaniem zwierza sko­ro budu­je się przez dwa odcin­ki napię­cie to jeden w którym lep­iej zobaczylibyśmy co to znaczy żyć pod reżimem Mnichów był­by zde­cy­dowanie na plus. Inna sprawa — ta alter­naty­w­na Anglia jest taka wtór­na — łącznie z tym że wszyscy są smut­ni więc chodzą w ciem­nych ciuchach. Nawet pomysł z wyko­rzys­taniem Dok­to­ra jako głównego pro­pa­gandzisty Mnichów i ich wer­sji his­torii wypadł bla­do — głównie dlat­ego, że został zbyt szy­bko rozwiązany (podob­nie jak niepotrzeb­ny już prob­lem śle­po­ty Dok­to­ra). Jed­nak najwięk­szy zawód zwierza związany jest z obec­noś­cią Mis­sy w całym tym zamiesza­niu. Jeśli trzy­ma się kogoś za zamknię­ty­mi drzwia­mi niemal przez cały sezon to wypadało­by go jakoś lep­iej użyć. I jasne — Michelle Gomez gra Mis­sty doskonale (zwierz nadal jest trochę zaw­iedziony tym że to w sum­ie tak niewyko­rzys­tana postać) ale jed­nak zwierz był zaw­iedziony jej obec­noś­cią w odcinku. Spodziewał się chy­ba czegoś więcej. Na sam koniec  — po tych trzech odcinkach, poko­nanie Mnichów okaza­ło się trochę za łatwe — zwierz w ogóle ma prob­lem z tym zakończe­niem — trochę wyciąg­nię­tym z kapelusza, choć bard­zo Moffa­towym.

 

Wątek z Dok­torem wspier­a­ją­cym Mnichów spraw­ia wraże­nie jak­by napisano go głównie po o by dobrze wypadł w trail­er­ach

Zwierz powie wam szcz­erze, gdy­by przy­ciąć te odcin­ki w różnych miejs­cach. Być może zatrzy­mać Mis­sy żeby ujawniła się nieco dalej w sezonie. Może gdy­by np. skró­cić pier­wszy odcinek do mak­si­mum i dorzu­cić do niego okro­joną fabułę drugiego a w trzec­im poświę­cić więcej cza­su na wiz­ję świa­ta pod władaniem Mnichów. Zdaniem zwierza było­by wtedy lep­iej a na pewno nie moż­na by odnieść wraże­nia, że sce­narzyś­ci bard­zo budu­ją napię­cie tylko po to by ostate­cznie wszys­tko rozwiąza­ło się tak szy­bko i przy­na­jm­niej zdaniem zwierza bezbar­wnie. Do tego o ile jeszcze Dok­tor ma w tych trzech odcinkach niezłe sce­ny o tyle zwierz odniósł wraże­nie, że Bill jest wyjątkowo słabo napisana. Za mało jej, traci trochę swo­jego charak­teru i w takim ksz­tał­cie w jakim ją znamy i lubimy wraca dopiero pod koniec trze­ciego odcin­ka — kiedy już wszys­tko się właś­ci­wie skończyło. To może być oczy­wiś­cie bard­zo subiek­ty­wne ale zwierz miał wraże­nie jak­by towarzysz­ka zami­ast być na pier­wszym planie trochę błą­ka się w tle. Nawet pod koniec his­torii gdzie jest kluc­zowa zwierz nie poczuł by twór­cy umieli to dobrze napisać. Pomysł z tym nieist­nieją­cym wspom­nie­niem o matce był dobry choć trochę szko­da że nie wprowad­zono tego wcześniej w odcinkach — nadało­by to pewnie całoś­ci jakiegoś ciężaru.

 

Zwierz jest chy­ba najbardziej rozczarowany tym jak niewyko­rzys­taną postacią okaza­ła się jak na razie Mis­sy

Ostate­cznie zwierz nie będzie ukry­wał, że całe zamieszanie z Mnicha­mi trochę go znużyło. Były niezłe pomysły i całkiem niezłe dialo­gi ale w sum­ie była to taka typowa his­to­ria Mof­fa­ta — długie rozbudzanie oczeki­wań, cliffhang­ery, paradoksy, pro­jekc­je i złudzenia a na sam koniec jak zwyk­le zakończe­nie nieco zawodzi. Zwłaszcza że ponown­ie — Mof­fat przeskaku­je tutaj od Bill która sobie radośnie podróżu­je z Dok­torem do Bill która musi decy­dować o losach całej Zie­mi. Jakoś ten ciężar podróży z Dok­torem nie został chy­ba dobrze rozłożony tzn. Bill wciąż jest dość nowa i wypadało­by jej dać jeszcze trochę beztros­ki. W każdym razie zwierz przyz­na szcz­erze — być może ta his­to­ria by go nieco bardziej zden­er­wowała czy obeszła gdy­by Mof­fat miał pisać kole­jny sezon. Na całe szczęś­cie dostał tylko potwierdze­nie, że infor­ma­cję o zmi­an­ie głównego sce­narzysty należy przyjąć jako dobry znak dla przyszłoś­ci Dok­to­ra. Nawet jeśli oznacza to, że będzie to trochę inny ser­i­al (bo tak wskazu­ją pier­wsze doniesienia). Zwierz jest tego dużo bardziej ciekawy niż nowych pozornie zag­mat­wanych sce­nar­iuszy Mof­fa­ta.

 

Ps: Zwierz oczy­wiś­cie ma do napisa­nia o jeszcze jed­nym odcinku Dok­to­ra o czym dobrze pamię­ta :)

12 komentarzy
0

Powiązane wpisy