Home Ogólnie Wampir w Kornwalii, wilkołak w Australii czyli o Poldark i Banished

Wampir w Kornwalii, wilkołak w Australii czyli o Poldark i Banished

autor Zwierz
Wampir w Kornwalii, wilkołak w Australii czyli o Poldark i Banished

Wiel­bi­ciele seri­alu Being Human mogą się dziś czuć jak­by znów był 2007 roku. Oto BBC zaprezen­towało dwa nowe seri­ale – z daw­na zapowiadany Poldark z Aidanem Turnerem w roli głównej i Ban­ished z Rusellem Tovey – i tak bry­tyjs­ka telewiz­ja znów ma w swo­jej ramów­ce wam­pi­ra i wilkoła­ka – choć w nieco innych rolach.

 

poldark-serientrailer-en

Zwierz postara się nie umieś­cić w ramach ilsu­tracji wyłącznie zbliżeń z pier­wszego odcin­ka. Jak mówi postara się. A tak serio — ponieważ mimo miłoś­ci do Aidana i seri­alu to trochę za mało na wpis to może­cie w nim przeczy­tać też o drugim nowym seri­alu BBC Ban­ished

Zaczni­jmy od z daw­na wyczeki­wanego Poldark. Zwierz zaczął na ser­i­al czekać w chwili ogłoszenia castin­gu. Aidan Turn­er należy bowiem do abso­lut­nie ulu­bionych aktorów zwierza, który nieste­ty  zagrał w dość nielicznych pro­dukc­jach, które to wszys­tkie pro­dukc­je zwierz widzi­ał. Cóż więcej mu więc zostało poza wyczeki­waniem czegokol­wiek nowego. Kiedy pojaw­iła się wieść, że oto BBC krę­cić będzie ser­i­al w którym Aidan zagra główną rolę zwierz nastaw­ił się na tryb wyczeki­wa­nia, który zakończył się 8 mar­ca – co nie jest złym wyborem, jako że przys­to­jny aktor w mundurze bry­tyjskiej armii to zawsze dobry prezent na dzień kobi­et. Dla nie zori­en­towanych Poldark to ekraniza­c­ja powieś­ci Win­stona Gra­hama o dziel­nym Rossie Poldarku który odesłany na wojnę (w Ameryce) wraca po trzech lat­ach tylko po to by dowiedzieć się, że jego ukochana Eliz­a­beth wychodzi za innego. Jak to zwyk­le w takich trag­icznych sytu­ac­jach bywa, bohaterowie mieszka­ją tuż obok siebie (w pięknej Korn­walii) i chcąc nie chcąc muszą co chwila się na siebie natykać. Jak słusznie przy­puszcza­cie – nawet jeden odcinek seri­alu daje pogląd co czeka nas dalej. A czeka­ją nas melo­dra­maty, dra­maty, sce­ny z dużą iloś­cią jazdy kon­nej i spoglą­da­nia w dal z nad­mors­kich klifów.

tumblr_nkx9j8BoRQ1rhvpymo4_540

Serio oni gani­a­ją przez cały ser­i­al ustaw­ia­jąc sce­ny tak co by aktor wyglą­dał jak najko­rzyst­niej.  Cza­sem ma się wraże­nie, że nosi on wręcz własne światło co by nań ład­nie padało

Paradok­sal­nie jed­nak Poldark okazu­je się pro­dukcją niesły­chanie satys­fakcjonu­jącą.  Dzieje się tak z kilku powodów. Po pier­wsze ser­i­al zde­cy­dowanie nie uda­je że jest czymś innym niż osad­zoną w reali­ach his­to­rycznych his­torią oby­cza­jową która pewne konieczne ele­men­ty zaw­ier­ać musi. Kiedy w jed­nej ze scen odcin­ka nasz bohater broni na uli­cy bied­nej dziew­czyny to czu­je­my miłą satys­fakcję rozpoz­na­ją znane nam tropy, gdy dochodzi do bój­ki to im więk­sze cię­gi zbiera Poldark tym  bardziej upew­ni­amy się, że bójkę wygra. Zwierz z przy­jem­noś­cią oglą­da seri­ale i pro­dukc­je które biorą dobrze znane schematy ale roz­gry­wa­ją je z pewną świeżoś­cią. Zwierz nie napisał, że mamy do czynienia z melo­dra­matem w stanie czystym bo zarówno autor powieś­ci jak i twór­cy nie zapom­nieli dodać wątków które pozwala­ją wyjść poza schemat zaw­iedzionego kochanka. Ross jest bohaterem którego chce­my oglą­dać – choć oczy­wiś­cie niepozbaw­ionym wad. Ale jego duma i upór, oraz niekoniecznie najlep­szy charak­ter są w jak­iś sposób pocią­ga­jące. Przy czym i tak nieco osłabiono pewne cechy Poldar­ka by jed­nak wydał się nieco przy­jem­niejszy. A przy­na­jm­niej znośny dla współczes­nego widza.

tumblr_nkycssqkyu1rhvpymo4_540 tumblr_nkycssqkyu1rhvpymo8_540 tumblr_nkycssqkyu1rhvpymo9_540

Cykl zdjęć do ćwiczenia : pod­pisz emoc­je bohat­era (możesz sko­rzys­tać ze slów :radość zaskocze­nie smutek), odpowiedz w dwóch zda­ni­ach dlaczego smut­ny jest taki ład­ny 

Jed­nak nie tylko nieźle napisany sce­nar­iusz (z dużą iloś­cią scen jazdy kon­nej i klifów – tak co pięć min­ut obow­iązkowy koń i klif) służy pro­dukcji. Zwierz poważnie się zas­tanaw­ia czy twór­cy fil­mu nie usiedli i nie ustalili, że będzie to ser­i­al w którym jeśli zro­bi się dowol­ną stop­klatkę dostanie się cud­own­ie oświ­et­lone zdję­cie Aidana Turn­era. Zwierz lubi akto­ra, ale ma wraże­nie że twór­cy fil­mu są w nim dosłown­ie zakochani. Nie jest trud­no dobrze wypaść w pro­dukcji, która robi dosłown­ie wszys­tko by się wyglą­dało jak mil­ion dolarów. Tu go oświ­etlą, tam postaw­ią przy oknie, dadzą śliczne ciuchy, włos rozwiany, sce­ny jazdy końskiej wzdłuż brzegu kli­fu. No jak­by mieli rozpiskę w jakich uję­ci­ach aktor wyglą­da najko­rzyst­niej i układali wedle niej plan zdję­ciowy a kto wie może i sce­nar­iusz. Ale Turn­er jest dobrze obsad­zony nie tylko ze wzglę­du na urodę (powiedzmy sobie szcz­erze, kiedy pier­wszy raz pojaw­iła się infor­ma­c­ja że zagra Poldar­ka rozległy się głosy że jest za ład­ny i młody) – aktor udowod­nił nie raz że ide­al­nie łączy urok oso­bisty z graniem postaci mroczniejszych czy wewnętrznie skon­flik­towanych. Tu jest podob­nie – kiedy uśmiech­nie się radośnie to widać, że to młody sym­pa­ty­czny facet, z sercem do zabawy i haz­ardu. Kiedy jed­nak chodzi wściekły czy zach­mur­zony – czyli przez więk­szość odcin­ka – to nie mamy najm­niejszych trud­noś­ci by wyobraz­ić sobie go jako postać niemal trag­iczną. Przy czym Turn­er mówi w tym seri­alu zde­cy­dowanie niższym głosem niż zazwyczaj co jest zabiegiem bard­zo słusznym a i dla ucha też miłym.  Oczy­wiś­cie nie jest (mimo sil­nego wraże­nia jakie odniósł zwierz) Aidan jed­nym aktorem jaki pojaw­ia się w pier­wszym odcinku. Zwierza bard­zo cieszy obec­ność  Eleanor Tom­lin­son (gra  Demelza – młodą służącą Poldar­ka która jak zwierz mniema będzie ide­al­nie uzu­peł­ni­ać nam miłos­ny trójkąt) – zwier­zowi dziew­czy­na mignęła w kilku pro­dukc­jach zaskar­bia­jąc sobie zwierza sym­pa­tię (poza tym to prześlicz­na dziew­czy­na której tak dobrze z nad­morski­mi kli­fa­mi w tle). Poza tym obsa­da jak zwyk­le moc­na i ponieważ w Anglii jest jedynie dwanaś­cioro aktorów to w więk­szoś­ci skądś aktorów kojarzy­cie (jak Phi­la Daviesa z Sher­loc­ka).

Poldark

Nie to nie jest okład­ka taniego roman­sid­ła to aut­en­ty­czne zdję­cie pro­mo­cyjne fil­mu

Zwierz przyz­na bez bicia że się w Poldark zakochał. Wyda­je się to ide­al­ny ser­i­al by biec co tydzień przed telewiz­or zach­wycać się urodą seri­alu, koni, klifów, Aidana i wszys­tkie dookoła a jed­nocześnie pod­dać się his­torii, gdzie miłość, sytu­ac­ja eko­nom­icz­na i wza­jem­na rywal­iza­c­ja odgry­wa­ją najważniejszą rolę. Wszak czy nie jest to dokład­nie ten zestaw którego szu­ka się w dobrej his­torii? A przy­na­jm­niej zwierz szu­ka i szukać będzie w kole­jne niedzielne popołud­nia.

Banished-FT-779x400

Ban­ished kupu­je widza tym jak szy­bko uświadamia mu, że życie w kolo­ni­ach naprawdę nie należało do najłatwiejszych dla niko­go

No ale to nie koniec, zwierz obiecał wam jeszcze kil­ka słów o drugim seri­alu który zafun­dowało nam BBC. Ban­ished opowia­da his­torię zupełnie inaczej ale nie mniej dra­maty­cznie. Oto jesteśmy w Aus­tralii. Ale w tej Aus­tralii która jeszcze nie zamieniła się w jed­no z najsym­pa­ty­czniejszych miejsc na zie­mi. Jest XVIIII wiek – i Angl­i­cy właśnie wpadli na doskon­ały pomysł by przy­wieść do nowej kolonii swoich skaza­ńców. Osady jeszcze właś­ci­wie nie ma, guber­na­tor nowej prow­incji miesz­ka w niewielkiej chatce a wokół niego w dość prow­iz­o­rycznych warunk­ach – skaza­ń­cy i pil­nu­ją­cy ich żołnierze.  Twór­cy robią wszys­tko byśmy nie zapom­nieli, jak ciężkie i nie­ludzkie były warun­ki w tych pier­wszych lat­ach po przy­wiezie­niu skaza­ńców. Aby nam to w pełni uświadomić pier­wszy odcinek opowia­da dwie his­to­rie – w pier­wszej mamy zakochanych skaza­ńców – kobi­etę i mężczyznę. Kobi­ety nie mogą prze­by­wać ze skaza­ń­ca­mi (zachowu­je się je dla żołnierzy by utrzy­mać morale)  chy­ba że wezmą z nimi  ślub. Prob­lem pole­ga na tym, że zakochani mają małżonków – daleko w Anglii, bez szans by kiedykol­wiek ich zobaczyć czy się z nimi rozwieść. Pra­wo więc nakazu­je – albo nie będą utrzymy­wać kon­tak­tów albo jed­no z nich zaw­iśnie. Nie trud­no dostrzec że nie jest to pros­ta sytu­ac­ja. Ale chy­ba bardziej dra­maty­cz­na jest dru­ga his­to­ria, skaza­ń­ca który w obronie kobi­ety zwraca uwagę kowalowi by nie kradł jej jedzenia. Kara jest naj­surowsza- kow­al zaczy­na zabier­ać mu jedze­nie – co właś­ci­wie oznacza śmierć głodową.

1425871184556

Jej jak zwierz się strasznie męczył próbu­jąc sobie przy­pom­nieć skąd zna aktor gra­jącego guber­na­to­ra.

Zwierz musi przyz­nać, że dawno nie widzi­ał seri­alu, który tak dobrze pokazy­wał­by w jak bez­nadziejnej sytu­acji znaleźli się wszyscy w tej niewielkiej grupie nowych osad­ników. Choć teo­re­ty­cznie linia prze­b­ie­ga „nasi skaza­ń­cy”, „Ich żołnierze” to jed­nak jest to zde­cy­dowanie bardziej skom­p­likowana sytu­ac­ja. Po pier­wsze nasi skaza­ń­cy też mają własne wewnętrzne prawa, które w skró­cie sprowadza­ją się do tego, że każdy musi dbać o siebie – by przeżyć, ale nikt nie może poprosić o pomoc oso­by spoza społecznoś­ci (np. władz) bo to oznacza ostra­cyzm. Szy­bko widać jak represyjny sys­tem narzu­cili sobie skazani.  Z kolei żołnierze są w nie mniej opłakanej sytu­acji. Niek­tórzy radośnie korzys­ta­ją z przy­wile­jów jakie daje im ochot­nicza służ­ba w kolo­ni­ach ale dla wielu jest to równie męczące co dla skaza­ńców – zaś stryczek dyn­da wesoło właś­ci­wie nad głowa­mi wszys­t­kich. Do tego dochodzi guber­na­tor, który załatwia sprawy na bieżą­co, stara­jąc się jed­nocześnie utrzy­mać porządek i spokój oraz nie zabić w sobie resztek człowieczeńst­wa. Zresztą to zróżni­cow­anie doskonale w pier­wszym odcinku pokazano – dając nam pełen przegląd postaci, postaw i prob­lemów.

8077031-high_res-banished (1)

Życie nie jest proste — zwlaszcza że twór­cy seri­alu przy­pom­i­na­ją nam że natu­ra też nie jest po stron­ie kol­o­niza­torów

Szczegól­nie dobre wraże­nie robi obsad­zony mniej więcej w głównej roli (mamy tu raczej bohat­era zbiorowego) Rus­sel Tovey – zwierz jest zawsze pod wraże­niem, jak ten obdar­zony taką uroczą i trochę niewin­ną fizjonomią aktor doskonale zna­j­du­je się w sce­nach dra­maty­cznych. Tu mamy ich pełen przegląd bo w kolonii od dow­cipu i flir­tu do wal­ki o życie tylko dwa kro­ki. Z kolei Julian Rhind-Tutt gra tu (jak na razie) pozy­ty­wną postać co budzi w zwierzu dzi­wne poczu­cie dyskom­for­tu bo zwierz tyle razy widzi­ał jak aktor (bard­zo zresztą dobrze) grał posta­cie wredne, pode­jrzane i paskudne że aż dziw bierze, że przez te pięćdziesiąt min­ut przekon­ał zwierza do dobrego charak­teru swo­jego bohat­era. Z kolei główną kobiecą rolę jak na razie gra doskonale znana z Rip­per Street  MyAn­na Bur­ing i zwierz ma nawet takie wraże­nie jak­by ta rola skazanej kobi­ety była ide­al­nym przedłuże­niem jej roli z poprzed­niego seri­alu. Z kolei w tle miga znana z Par­adise Joan­na Van­der­ham więc zwierz pode­jrze­wa że jej postać będzie  miała jakąś więk­szą rolę . Nato­mi­ast guber­na­to­ra gra David Wen­ham, który przys­porzył zwier­zowi cier­pień, bo zwierz cały odcinek zas­tanaw­iał się skąd właś­ci­wie zna akto­ra i nie był sobie w stanie przy­pom­nieć. W pozostałych rolach wys­tępu­je zaś cała ban­da bry­tyjs­kich aktorów których mniej lub bardziej kojarzy­cie.

JS57697000

Ser­i­al nie kon­cen­tru­je się tylko na skaza­ń­cach i pokazu­je że postawy żołnierzy też były zróżni­cow­ane

Zwierz musi przyz­nać, że choć nie zakochał się w Ban­ished tak łat­wo jak w Poldark (w Poldark w ogóle zakochać się jest niesły­chanie łat­wo) to musi przyz­nać, że bez zas­tanowienia wrzu­cił ten ser­i­al na listę tych które chce oglą­dać dalej. Przede wszys­tkim doskonale pokazano jak ciężkie było życie pier­wszych mieszkańców kolonii – bez sen­ty­men­tal­iz­mu za to z bru­tal­ną szczeroś­cią. Zwierza zawsze ten kawałek his­torii bard­zo intere­sował, więc cieszy się, że Angl­i­cy zde­cy­dowali się o nim tak opowiedzieć. Przy czym widać tu his­to­ryczny dys­tans każą­cy się wszys­tkiemu przyglą­dać jed­nak z pewnym prz­er­aże­niem. Ale z drugiej strony – jeśli ser­i­al będzie dobry to może dostaniemy głęb­sze spo­jrze­nie na ten w sum­ie społeczny ekspery­ment jakim było osadze­nie skazanych w Aus­tralii. Jak na razie pier­wszy odcinek w którym najwięk­szym dra­matem jest kon­flikt z kimś kto krad­nie jedze­nie pokazu­je że twór­cy nie boją się pokazać jak coś dla widza bła­hego może się zamienić w walkę na śmierć i życie.

tumblr_nk9pw8oMAo1tvc8zeo6_540

Zwierz zostaw­ia was z bohaterem i jego szpecącą blizną (czy­ta­j­cie: najm­niej szpecą­ca bliz­na w his­torii fil­mowych blizn)

Nie ma co udawać że oba seri­ale łączy coś poza fak­tem, że gra­ją w nich aktorzy znani z jed­nej pro­dukcji i ang­iel­s­ki fetysz odnośnie mundurów. Jed­nocześnie jed­nak oba pokazu­ją dlaczego zwierz kocha bry­tyjską telewiz­ję. W zaled­wie jeden wieczór zaprezen­towano mu dwa pode­jś­cia do his­to­rycznego seri­alu. Jed­no które staw­ia na czys­tą radochę i przy­jem­ność oglą­da­nia postaci w więzie­niu uczuć, drugie które stara się – w lekkiej bo w lekkiej formie – pokazać w sposób udra­maty­zowany kawałek his­torii o którym może nie wiemy za wiele. Wszys­tko zaś doskonale zagrane i dobrze  wyreży­serowane oraz pięknie sfo­tografowane. Przy czym BBC jed­nak ofer­u­je jakość przy­wodzącą na myśl co raz częś­ciej jakość fil­mową. Zwłaszcza jeśli chodzi o zdję­cia – te w seri­alach bry­tyjs­kich są częs­to po pros­tu fan­tasty­czne. Jed­nocześnie ani jeden ani dru­gi ser­i­al nie trak­tu­je widza jak idio­ty – wręcz prze­ci­wnie ufa jego inteligencji i wyczu­ciu kon­wencji. No jak tu nie kochać BBC.  Zwierz kocha. Całym swoim stras­zli­wie zan­gl­i­cy­zowanym ser­duszkiem

O na na końcu wilkołak i wam­pir znów razem

Ps: Zgad­ni­j­cie kto kupił sobie DVD z pewnym seri­alem w przed­sprzedaży. Ter­az tylko poczekać do maja.

Ps2: Zwierz wie, że ter­az pojawi się pytanie co z kole­jny­mi odcinka­mi. Chy­ba musimy się jed­nak umówić na wpisy na fb. Albo na jakieś krótkie wpisy dodatkowe bo zwierz ma wraże­nie, że ten blog nie wytrzy­ma coty­god­niowych zach­wytów nad Aidanem.

15 komentarzy
0

Powiązane wpisy