Home Internet Oto dlaczego nie pracuję więcej czyli 40 moich ulubionych kanałów na YouTube

Oto dlaczego nie pracuję więcej czyli 40 moich ulubionych kanałów na YouTube

autor Zwierz
Oto dlaczego nie pracuję więcej czyli 40 moich ulubionych kanałów na YouTube

Niewiele rzeczy w życiu uważam za naprawdę pory­wane. Mogę sporo mówić o moich prob­lemach zdrowot­nych, psy­chicznych czy wydarzeni­ach w moim codzi­en­ny, niezbyt ekscy­tu­ją­cym życiu. Nie mam też prob­le­mu by dzielić się porażka­mi, sukce­sa­mi czy smutka­mi. Ale naprawdę, jeśli jest coś czego zaz­drośnie strzegę to głów­na strona która wyświ­et­la mi się po zal­o­gowa­niu na Youtube. To miejsce, w sieci które mówi o mnie praw­dopodob­nie najwięcej i być może – więcej niż chci­ałabym by ktokol­wiek o mnie wiedzi­ał. To ciekawe, że po tym jak przez lata najbardziej pry­watne przed­mio­ty wrzu­cało się do tore­b­ki dziś to oso­bisty kom­put­er zda­je się skry­wać więk­szość naszych sekretów. Nie mniej kiedy patrzyłam na swo­je kon­to na YT rozmyśla­jąc o tym co chci­ałabym żeby ludzie o mnie wiedzieli, a co było­by wsty­dli­wą prawdą – doszłam do wniosku, że to ide­al­ny moment na stworze­nie wpisu, w którym dzielę się z wami kon­ta­mi na YT które śledzę regularnie.

 

 

Od razu na początku prag­nę zauważyć, że kon­cepc­ja tego wpisu ewolu­owała – początkowo chci­ałam uwzględ­nić jedynie kon­ta poświę­cone fil­mowi ale z cza­sem zdałam sobie sprawę, że w sum­ie mogę wam po pros­tu powiedzieć przy jakich kanałach spędzam czas nawet jeśli nie są one związane z filmem. Jed­nocześnie – świado­ma tego, że nie wszys­t­kich intere­su­je wszys­tko – podzieliłam kanały na które reg­u­larnie zaglą­dam na kat­e­gorie – tak, żebyś­cie mogli ominąć to co was nie interesuje.

 

 

FILMOWE

 

I tu ponowne zas­trzeże­nie – nie uważam bym oglą­dała zawsze najlep­sze kanały poświę­cone fil­mom – zwyk­le wybier­am takie, które podoba­ją mi się ze wzglę­du na osobę prowadzącą, tem­po nar­racji czy jakieś konkretne tem­aty. Nie jest to więc w żad­nym przy­pad­ku lista z najlep­szy­mi kanałami.

 

Be Kind Rewind – jeden z moich ukochanych kanałów, zaw­iera przede wszys­tkim video ese­je o Oscarach. Ale nie jako kon­cepcji tylko o konkret­nych lat­ach, konkret­nych kat­e­go­ri­ach i kon­tekś­cie w jakim przyz­nano taką a nie inną nagrodę. To fan­tasty­cznie przy­go­towane filmy – z mnóst­wem mate­ri­ałów archi­wal­nych, ale też po pros­tu z mnóst­wem wiedzy na tem­at Hol­ly­wood w różnych dekadach. Sama znalazłam ten kanał jeszcze pracu­jąc nad książką o Oscarach kiedy intere­sowała mnie Oscarowa rywal­iza­c­ja pomiędzy Audrey Hep­burn a Julie Andrews. Ale pole­cam właś­ci­wie każdy filmik.

 

 

 

Matt Baume kanał poświę­cony śledze­niu his­torii osób queer w filmie i telewiz­ji. Olbrzymim plusem tego kanału jest to, że twór­ca kon­cen­tru­je się przede wszys­tkim na seri­alach kome­diowych – pokazu­jąc jak na przestrzeni lat zmieni­ało się w nich pode­jś­cie do osób queer, jakie były przeło­mowe momen­ty, jak pewne rzeczy kodowano dla widzów. Bard­zo lubię te ese­je bo przy­pom­i­na­ją jak wiele przeło­mowych i istot­nych momen­tów zdarza­ło się właśnie w sit­co­mach o których częs­to nieco się zapom­i­na pisząc his­torię reprezen­tacji. Do tego prowadzą­cy rzu­ca niekiedy całkiem zabawny­mi uwagami

 

Lind­say Ellis – czu­ję się dzi­wnie pole­ca­jąc kanał, który w mojej głowie zna­ją wszyscy. Jeśli jed­nak nie zna­cie kanału Lind­say to koniecznie na niego zajrzyj­cie. Ellis robi jedne z najlep­szych i naj­ciekawszych video ese­jów w sieci – poświę­conych najróżniejszym kwes­t­iom choć jej główny­mi tem­ata­mi są kwest­ie związane z musi­cala­mi czy fil­ma­mi ani­mowanym. Ese­je są złośli­we, doskonale przy­go­towane i są taki­mi fan­tasty­czny­mi por­c­ja­mi wiedzy o tym jak dzi­ała pop­kul­tura. Ellis wypuszcza zwyk­le jeden film na miesiąc albo i rzadziej, ale warto czekać by dostać np. 40 min­ut o tym dlaczego fil­mowy „Upiór w Operze” jest tak zły. Ostat­ni esej Lind­say – doty­czą­cy tego kogo i jak kasu­je się w Internecie (a zwłaszcza na Twit­terze) to z kolei bard­zo ciekawe spo­jrze­nie w kul­turę inter­ne­towych oskarżeń. Bard­zo polecam.

 

 

 

Aman­da The Jedi w sum­ie nie jest to kanał który się bard­zo wyróż­nia ale bard­zo lubię prowadzącą i jej entuz­jazm kiedy opowia­da o najnowszych pro­dukc­jach. To co naprawdę lubię na tym kanale, to fakt, że w filmiku zna­j­du­je­my częs­to streszcze­nie całoś­ci his­torii. Wiem, że wiele osób boi się spoil­erów ale ja wręcz prze­ci­wnie – bard­zo lubię kiedy anal­iza doty­czy całoś­ci albo jeśli mogę się dowiedzieć z góry – o czym będzie ser­i­al, przy którym waham się czy go obe­jrzeć. To nie jest wybit­ny kanał, ale jak pojaw­ia się nowy filmik to zwyk­le bieg­nę zobaczyć.

 

 

 

Pop Cul­ture Detec­tive – mam wraże­nie, że w pewnym momen­cie filmik z tego kanału opowiada­ją­cy o tym jak „Big Bang The­o­ry” umac­nia pewne stereo­typy odnośnie męskoś­ci był jed­nym z najpop­u­larniejszych video ese­jów jakie widzi­ałam na tabli­cach moich zna­jomych. Ale nie na tym jed­nym filmiku kanał się kończy – jest tam całe mnóst­wo niesły­chanie ciekawych mate­ri­ałów, które zmieni­a­ją spo­jrze­nie na kul­turę pop­u­larną i na to co uzna­je­my w niej za oczy­wiste. Bard­zo pole­cam np. dwuczęś­ciowy esej o tym jak molestowanie mężczyzn w fil­mach i seri­alach zwyk­le ma nas rozbaw­ić i jest trak­towane jako żart. To właśnie za takie treś­ci bard­zo cenię ten kanał bo otwier­a­ją oczy na bard­zo wiele aspek­tów pop­kul­tu­ry o których się nie myśli albo nie sposób ich zauważyć jeśli nie są pokazane obok siebie.

 

 

Dominic Noble choć kanał ma mało pocią­ga­jącą nazwę to jest to jed­no z miejsc do których zaglą­dam reg­u­larnie. Głównie za sprawą cyk­lu filmów „Lost in Adap­ta­tion” gdzie autor fil­mu porównu­je adap­tac­je książek z tym co było ory­gi­nal­nie w powieś­ci­ach. Zaglą­dam na ten kanał np. kiedy obe­jrza­łam ekraniza­cję jakiejś książ­ki, której nie znałam i jestem ciekawa czy zajrzeć do książ­ki, albo kiedy znam i film i książkę, ale nie pamię­tam aż tak dokład­nie – które sce­ny pominię­to a które prze­nie­siono. Nie zawsze zgadzam się z tonem czy oceną samych filmów ale pro­gram jest niesamowicie pomoc­ny kiedy zas­tanaw­iamy się właśnie nad tym co się w adap­tac­jach zgubiło.

 

 

Push­ing Up Ros­es – jeden z moich ukochanych, choć niesamowicie przy­pad­kowych kanałów, na YT. Autor­ka anal­izu­je odcin­ki różnych seri­ali w tym przede wszys­tkim „Napisała Morder­st­wo” choć nie tylko., zna­jdziecie anal­izy odcinków „Z Archi­wum X” czy „Mag­num P.I”. Na kanale są też całkiem ciekawe video ese­je poświę­cone innym tem­atom ale naprawdę całym sercem pole­cam wam te odcin­ki, w których bohater­ka po pros­tu prowadzi nas przez nieco zapom­ni­ane odcin­ki seri­ali, które kiedyś oglą­dali niemal wszyscy. Dla mnie – oso­by zafas­cynowanej seri­ala­mi, tropa­mi i sposobem prowadzenia nar­racji w opowieś­ci­ach w odcinkach to niesamowicie ciekawe, ale myślę, że dla wielu osób może to być po pros­tu przy­jem­na rozry­wka. Bard­zo polecam.

 

 

Are They Gay – bard­zo fajne video ese­je (dłuższe i krót­sze) anal­izu­jące relac­je pomiędzy posta­ci­a­mi w kul­turze pop­u­larnej, które nigdy nie są nam prezen­towane w związku ale które wid­zowie czy fani jako takie postrze­gali, wyczuwa­jąc między nimi coś więcej. Co lubię w tych ese­jach to że właś­ci­wie doskonale anal­izu­ją jak przed­staw­ia się relac­je, związ­ki, emoc­je, i jak twór­cy częs­to mówią jed­no a pokazu­ją wid­zom co innego. Podo­ba mi się też, że nie chodzi tu o znalezie­nie jed­nego ostate­cznego argu­men­tu, tylko o zrozu­mie­nie dynami­ki pomiędzy posta­ci­a­mi i to jak może­my ją interpretować.

 

 

First We Feast – na tym kanale intere­su­ją mnie tylko filmi­ki z serii „Hot Ones”. To seria wywiadów z aktora­mi i aktorka­mi (choć nie tylko), w cza­sie których zarówno prowadzą­cy jak i zapros­zone gwiazdy jedzą ostre skrzy­deł­ka z kur­cza­ka pole­wa­jąc je coraz ostrze­jszy­mi i palą­cy­mi sosa­mi. Pod koniec jedzą rzeczy, które są nie do wytrzy­ma­nia dla więk­szoś­ci ludzi. Jakkol­wiek kon­cept może się wydawać dzi­wny czy głupi to same wywiady wypada­ją naprawdę dobrze. Prowadzą­cy zawsze jest doskonale przy­go­towany, a jedze­nie ostrych skrzy­dełek – które wiele gwiazd uzna­je za wyz­nanie – spraw­ia, że gwiazdy szy­bko zapom­i­na­ją wyuc­zonych kwestii i zaczy­na­ją odpowiadać bardziej z ser­ca. Od razu powiem – część gwiazd (coraz więcej) je skrzy­deł­ka wegańskie (chy­ba z kalafio­ra) ale nic to nie zmienia. Naprawdę pole­cam bo to zaskaku­ją­co dobre wywiady.

 

 

Side­ways – jeden z moich abso­lut­nie ukochanych kanałów (pole­cony mi przez bra­ta) kon­cen­tru­ją­cy się na znacze­niu i roli muzy­ki w fil­mach. Jeśli w tym momen­cie czu­je­cie się znudzeni, to abso­lut­nie ale to abso­lut­nie – nie ma na tym kanale nic nud­nego, wręcz prze­ci­wnie – to jest jeden z tych kanałów na YT na który się wchodzi i wychodzi się kilka­naś­cie godzin później z poczu­ciem, że być może oglą­danie YT o czwartej nad ranem nie jest najlep­szym pomysłem w środ­ku tygod­nia. Jeśli uważa­cie że wszys­tko rozu­miecie i nie potrze­bu­je­cie więcej wiado­moś­ci to obe­jrzyj­cie filmik o tym dlaczego „Mulan” od Dis­neya się nie udała, który jed­nocześnie wyjaśni wam jak przes­zliśmy od opery do musi­calu i jak to się ma do tej produkcji.

 

 

The Sin Squad – bard­zo lubię ten kanał – trafiłam na niego przez filmik omaw­ia­ją­cy kwest­ie niepełnosprawnoś­ci w kon­tekś­cie “Uni­w­er­syte­tu Pot­wornego” i zostałam cho­ci­aż­by po to by zobaczyć jak w ani­mowanym filmie o Bat­manie pojaw­ia­ją się ele­men­ty queer­bitin­gu. Nie jest to wiel­ki kanał i nie ma na nim wiele mate­ri­ałów, ale moim zdaniem są bard­zo sprawnie i pro­fesjon­al­nie zre­al­i­zowane i częs­to dostar­cza­ją nowych per­spek­tyw, które nie zawsze są dla widza oczy­wiste. Takie porządne video feli­etony, które zwyk­le oglą­dam przy posiłku.

 

 

 

SAG-AFTRA Fun­da­tion – to kanał, na którym mogę przepaść bez wieś­ci w każdej chwili. Dlaczego? Bo jest na nim cykl wywiadów z aktora­mi – głównie taki­mi którzy mają kari­erę zarówno na sce­nie jak i w filmie. Są to wywiady, które częs­to doty­czą jakiejś konkret­nej pro­dukcji, ale zwyk­le obe­j­mu­ją całą aktorską kari­erę danej oso­by. Aktorzy są pytani o ich wybo­ry, o przy­go­towa­nia, ale też o to w jaki sposób zdobyli członkost­wo w aktorskiej gildii. Bard­zo lubię te roz­mowy, bo nie są to takie typowe „press jun­ket” gdzie aktor ma pięć min­ut i zwyk­le mówi to samo ale długie roz­mowy o tym co powodu­je aktora­mi przy wyborze roli, z kim im się dobrze pra­cow­ało i jakie mają pode­jś­cie – zwłaszcza do pra­cy scenicznej.

 

 

Every Frame a Paint­ing – nieste­ty ten fan­tasty­czny kanał który spop­u­lary­zował robi­e­nie video ese­jów o fil­mach od kilku lat jest zaw­ies­zony i nie pojaw­ia się na nim nic nowego (choć warto zauważyć, że ese­je jego twór­cy pojaw­ia­ją się na kanale Cri­te­ri­on Col­lec­tion). Doda­ję go tu jed­nak bo częs­to wracam do tych filmików, i po wiedzę i dla przy­jem­noś­ci doskonale skon­struowanego video ese­ju. Chy­ba najbardziej lubię ten który pokazu­je jak robić zabawne kome­die (a właś­ci­wie dlaczego wychodzi to w UK a od dłuższego cza­su nie w US) czy o tym jak moralne wybo­ry bohaterów przekłada­ją się na to jaki kierunek mają wybrać na ekranie. Jeśli nie zna­cie, poz­na­j­cie a jeśli zna­cie – zawsze warto wracać.

 

 

Yhara zayd – Od anal­izy filmów takich jak „Pamięt­nik Księżnicz­ki” i „Mój chłopak się żeni” po cały esej poświę­cony kari­erze (nieco zapom­ni­anej) Brit­tany Mur­phy czy fan­tasty­czny film o amerykańskiej wer­sji „Skins”. To przykład tego kanału na który przyszłam obe­jrzeć rzeczy, które moim zdaniem pasowały do moich zain­tere­sowań a zostałam bo podo­ba mi się sposób prowadzenia nar­racji, poczu­cie humoru, ale przede wszys­tkim – niekoniecznie oczy­wisty dobór tem­atów. Bard­zo pole­cam kanał (zresztą jeden z ese­jów na nim zawarty Poly­gon uznał za jeden z najlep­szych filmów tego typu w min­ionym roku)

 

 

 

MUZYCZNE/ TEATR

 

The Shows Must Go On to kanał który musi mieć w pol­u­bionych każdy wiel­bi­cieli i wiel­bi­ciel­ka musi­calu. Zna­jdziemy tu zarówno klipy z poszczegól­nych musi­cali (scenicznych) jak i co pewien czas – trans­mis­je całych pro­dukcji (w ten sposób obe­jrza­łam np. „Amerykan­i­na w Paryżu”).  W świecie gdzie wiele musi­cali scenicznych uda­je się znaleźć tylko na bootle­gach a niek­tóre przepada­ją na zawsze fajnie mieć miejsce które gro­madzi klipy z najróżniejszych wys­taw­ień (niek­tórych telewiz­yjnych, niek­tórych roczni­cowych) tworząc dobrą bazę dla każdego kto czu­je, że musi posłuchać jakiegoś musi­calu albo się udusi.

 

 

Hilde­gard von Blin­gin’ – nie taki duży kanał (pod wzglę­dem iloś­ci treś­ci) na którym zna­jdziecie znane piosen­ki zaaranżowane tak by brzmi­ały bardziej śred­niowiecznie. Same aranżac­je pewnie nie są aż tak dobre jak się wyda­je niewytrenowane­mu uchu ale słuchanie tego dostar­cza sporo fra­jdy – zwłaszcza tam gdzie słowa zostały zmienione na takie bardziej „ śred­niowieczne”. Do tego dochodzą jeszcze ciekawe teledys­ki przy­pom­i­na­jące śred­niowieczne miniatu­ry. Całość to dobra rozry­wka choć samych utworów nie jest chwilowo jeszcze aż tak wiele.

 

 

Kather­ine Steele – Kanał poświę­cony w całoś­ci musicalom zarówno tym scenicznym jak i tym fil­mowym. Co ważne – autor­ka kanału sku­pia się przede wszys­tkim na Broad­wayu, ale też śledzi jak prze­b­ie­ga­ją ekraniza­c­je pop­u­larnych musi­cali Broad­way­ows­kich. Dla mnie to jeden z tych kanałów który pozwala się mniej więcej na bieżą­co ori­en­tować – co właś­ci­wie się dzieje w świecie scenicznego musi­calu w Stanach, jakich filmów mogę się spodziewać i jak wyglą­da ta kul­tura za oceanem. To nie jest kanał dla ludzi, których abso­lut­nie nie intere­su­ją musi­cale, których pewnie nie będzie moż­na w Polsce obe­jrzeć przez dłuższy czas.

 

 

Oper­aV­i­sion – kanał ser­wisu Oper­aV­i­sion, który zbiera nagra­nia oper­owe z całego świa­ta, po czym udostęp­nia je w całoś­ci, częs­to za dar­mo. Oczy­wiś­cie nie każdy będzie zain­tere­sowany tym, że właśnie udostęp­niono nowe nagranie „Tos­ki”, czy „Lata­jącego Holen­dra”, ale dla mnie – oso­by, która zawsze szu­ka jakiegoś dobrego przed­staw­ienia oper­owego do tego, żeby leci­ało w tle to jeden z najlep­szych kanałów na YT- zwłaszcza, że wszys­tko jest legal­nie, dobrze nagrane i sprowad­zone z teatrów oper­owych na całym świecie, więc częs­to pojaw­ia­ją się ciekawe i nie­s­tandar­d­owe pomysły inscenizacyjne.

 

 

Musi­cal The­atre Mash – kole­jny kanał poświę­cony musicalom, w tym głównie musicalom scenicznym (zna­jdziecie np. omówienia nagród Tony w konkret­nych lat­ach). Najbardziej chy­ba lubię te filmi­ki, na których autor porównu­je różne castin­gi tej samej roli i anal­izu­ją co się udało a co nie. Na kanał trafiłam kiedy autor robił cały miesiąc filmików na tem­at musi­cali Stephena Sond­heima i już zostałam. Ponown­ie – nie jest to kanał dla wszys­t­kich, ale jeśli macie dużo opinii na tem­at musi­cali to na pewno się wam spodoba

 

 

Nation­al The­atre jeśli podob­nie jak ja macie trochę kręć­ka na punkcie bry­tyjskiego teatru to trud­no pom­inąć kanał NT. Zwyk­le pojaw­ia­ją się na nim frag­men­ty przed­staw­ień, roz­mowy z twór­ca­mi czy zapowiedzi. Ostat­nio jed­nak pojaw­ił się cały cykl pogłębionych wywiadów z gwiaz­da­mi bry­tyjskiej sce­ny. No i tu ja naprawdę nie jestem w stanie już się pow­strzy­mać i nie czekać na każdą kole­jną roz­mowę. Jed­nocześnie warto pamię­tać, że NT cza­sem pokazu­je coś za dar­mo w sieci i lep­iej mieć kanał w pol­u­bionych by nie prze­gapić gdy jakaś sztu­ka za dar­mo w całoś­ci wle­ci do oglądania.

 

 

MODA

 

Karoli­na Żebrows­ka – choć Karoli­na nada­je z Pol­s­ki to jej kanał jest po ang­iel­sku więc nie zapisałam jej do kat­e­gorii pol­skiej. Karoli­na spec­jal­izu­je się w filmikach poświę­conych modzie i his­torii, jed­nocześnie częs­to odwołu­jąc się do kul­tu­ry pop­u­larnej. Bard­zo lubię jej sposób kon­struowa­nia nar­racji, dow­cip a także  fakt, że doskonale pod­suwa nie tylko wiedzę o samej modzie w przeszłoś­ci – co i tak jest ciekawe, ale też  o tym co dla mnie jest zawsze naj­ciekawsze czyli o życiu społecznym i tym – skąd pewne rzeczy się w modzie brały. Fan­tasty­czny kanał – który moim zdaniem wciąż mimo mil­iona sub­skry­ben­tów jest za mało znany.

 

 

 

HauteLe­Mode – może nie wyglą­dam ale naprawdę intere­su­ję się modą. Nie wiem do koń­ca dlaczego – jak pode­jrze­wam – ma to coś wspól­nego z fak­tem, że moda jest ważnym ele­mentem w kul­turze i pop­kul­turze. Na YT zna­jdziecie całe mnóst­wo kanałów na których oce­ni­ane są stro­je z pokazów mody czy z roz­da­nia nagród. Prowadzą­cy HauteLe­Mode pod­bił jed­nak moje serce pro­fesjon­al­izmem, ale też tym że wyraża swo­je nawet bard­zo kry­ty­czne opinie bez zbęd­nej złośli­woś­ci. Poza tym mam poczu­cie, że słucham kogoś kto się zna na modzie i opiera się na wiedzy a nie tylko na oso­bistych preferencjach.

 

 

Bernadette Ban­ner pod pewny­mi wzglę­da­mi kanał podob­ny do tego, który prowadzi Karoli­na Żebrows­ka. Dużo his­torii mody, rekon­strukcji i pra­cy nad włas­ny­mi pro­jek­ta­mi, sporo pod­waża­nia mitów doty­czą­cych ubioru w dawnych cza­sach (jak np. tego że gorse­ty były morder­c­zo niewygodne). Do tego pojaw­ia­ją się filmi­ki w których autor­ka komen­tu­je kostiumy w pro­dukc­jach his­to­rycznych. Bard­zo lubię takie anal­izy, plus jako oso­ba, która nie umie nawet guzi­ka dobrze przyszyć zna­j­du­ję dzi­wne uko­je­nie w tym, że są na świecie ludzie, którzy potrafią sobie ręcznie uszyć całą sukienkę.

 

 

Nisip­isa – jeden z najbardziej przy­pad­kowych kanałów który oglą­dam ale go uwiel­bi­am. A właś­ci­wie uwiel­bi­am jeden rodzaj filmów jakie się na nim pojaw­ia­ją. Otóż autor­ka wybiera znane sieci fast fash­ion, i przeglą­da ich ofer­tę w sieci, zachowu­jąc się tak jak­by chodz­iła po sklepie i złośli­we komen­towała kre­tyńskie pomysły twór­ców tych ciuchów. To jest wys­tęp kome­diowy, i nie ma w nim za bard­zo rzec­zowej kry­ty­ki (choć niekiedy bywa) ale jest to niesły­chanie zabawne. Co więcej to jeden z tych pro­gramów gdzie moż­na sobie popa­trzeć na to jak kosz­marne ciuchy się pro­duku­je ale bez wyrzutów sum­ienia że ktoś je kupił bo wszys­tko opiera się o przeglą­danie strony inter­ne­towej. Jak to mówią – mnie bawi.

 

 

RÓŻNE

Sarah Z – nie da się tego kanału pod­pisać pod fil­mowy mimo, że zna­j­du­ją się na nim treś­ci odwołu­jące się do seri­ali i filmów. Sam kanał zaw­ier­a­ją­cy naprawdę długie video ese­je poświę­cony jest najróżniejszym zjawiskom – fanowskim i nie tylko, jakie pojaw­iały się wokół plat­formy Tum­blr – jed­nego z najdzi­wniejszych i najbardziej kluc­zowych (dla niek­tórych fanów) miejsc w sieci. Ponieważ Tum­blr stanow­ił ważny ele­ment mojego życia gdzieś tak w okol­i­cy 2012 to oglą­dam te filmy z olbrzymim zain­tere­sowaniem dowiadu­jąc się z nich całkiem sporo o afer­ach i patolo­giach kul­tu­ry fanowskiej ale też o zjawiskach które w jakimś stop­niu albo mnie ominęły albo wręcz prze­ci­wnie – bard­zo doty­czyły. Jeśli kiedykol­wiek spędzil­iś­cie pół nocy przeglą­da­jąc gify z ulu­bionego seri­alu na Tum­blr to bard­zo pole­cam pol­u­bi­e­nie tej strony.

 

 

Jes­si­ca Kell­gren-Fozard – ponown­ie czu­ję się głu­pio pole­ca­jąc kanał który ma praw­ie mil­ion sub­skrypcji ale z drugiej strony – nie ukry­wa­jmy to jeden z najlep­szych kanałów na YT jakie znam. Jes­si­ca opowia­da na nim o życiu z niepełnosprawnoś­cią, o swo­jej rodzinie (właśnie z żoną spodziewa­ją się dziec­ka) ale też – co z mojej per­spek­ty­wy jest naj­ciekawsze – o najróżniejszych tropach w pop­kul­turze które doty­czą osób z niepełnosprawnoś­ci­a­mi albo osób queer. Uwiel­bi­am jej filmi­ki bo są fan­tasty­cznie przy­go­towane i dow­cip­ne. Przy czym to jest trochę tak że przy­chodzi się na ten kanał po dużo dobrze uporząd­kowanej wiedzy a zosta­je się bo Jes­si­ca jest po pros­tu fan­tasty­czną osobą i miło wpadać i sprawdzać co tam u niej się dzieje. Bard­zo pole­cam zwłaszcza osobom, które chci­ał­by się dowiedzieć więcej o życiu z niepełnosprawnościami.

 

 

Vox – dłu­go się zas­tanaw­iałam czy wrzu­cić tu link do kanału który ma praw­ie 10 mil­ionów obser­wu­ją­cych ale ostate­cznie – miałam wam pokazać nad czym spędzam czas to pokazu­ję. Vox to jed­na z moich ulu­bionych stron jeśli chodzi o wyjaś­ni­an­ie zjawisk społecznych, poli­ty­cznych czy nawet nat­u­ral­nych. Częs­to to właśnie jest miejsce w którym zna­j­du­ję uporząd­kowane infor­ma­c­je na jak­iś intere­su­ją­cy mnie tem­at. Ich filmi­ki pode­j­mu­ją się zarówno wyjaśnienia nam spraw trud­nych i istot­nych społecznie, jak i po pros­tu dają mnóst­wo cieka­wostek i anal­izu­ją takie małe ele­men­ty rzeczy­wis­toś­ci (jak np. dlaczego w Stanach są  dwa różne fonty na znakach przy autostradach). Oglą­danie filmików VOX to doskon­ały tren­ing przed powrotem na imprezy bo po kilku seansach ma się tyle cieka­wostek że nigdy nie braku­je tem­atu do rozmowy.

 

 

Tast­ing His­to­ry with Max Miller – jak wiecie nie gotu­ję ale to nie znaczy, że nie mam swoich słaboś­ci. Kanał na którym autor rekon­stru­u­je dawne his­to­ryczne przepisy, dorzu­ca mnóst­wo his­to­rycznych aneg­dotek odnośnie życia, gotowa­nia I wydarzeń znaczą­cych poli­ty­cznie. Pod­powie wam jakie spory toczą się o wymowę litery “C” w łacinie, i do tego ma w tle filmików plusza­ki z Poke­mon­a­mi. Plus minus byłabym się gotowa zakochać w takim face­cie gdy­by nie fakt, że mam bard­zo podob­ne­go w domu. To niby show kuli­narny ale po pros­tu się to fan­tasty­cznie ogląda.

 

 

Con­tra Points – mam wraże­nie, że w moim kręgu wszyscy wcześniej czy później oglą­dali Con­tra Points albo się wściekali na ich autorkę. Oso­biś­cie wyz­nam, że nie śledz­iłam każdej dramy (ta którą śledz­iłam moim zdaniem została zakońc­zona przez autorkę bard­zo dobrym video ese­jem) ale za to śledzę każdy nowy film jaki pojaw­ia się na kanale. Ponieważ mam trochę wyk­sz­tałce­nia społecznego (a co za tym idzie przeszłam dwa razy kurs filo­zofii) a także his­to­rycznego – to częs­to albo polem­izu­ję, albo mam wraże­nie, że pewne aspek­ty zostały pominięte w niek­tórych ese­jach. Co nie zmienia fak­tu, że ten kanał rozkłada­ją­cy na czyn­ni­ki pier­wsze wiele współczes­nych zjawisk społecznych naprawdę zmusza do myśle­nia. Oso­biś­cie najbardziej lubię film o Incelach, który moim zdaniem – doskonale pokazu­je, co się dzieje kiedy patrzymy na zjawisko społeczne nieco inaczej.

 

 

Phi­los­o­phy Tube mam wraże­nie, że jak ktoś oglą­da Con­tra Points to budzi się które­goś dnia i po pros­tu ma w sub­skrypc­jach pol­u­bione Phi­los­o­phy Tube. Tu mam więcej zarzutów niż do Con­tra Points ale to chy­ba wyni­ka z fak­tu że na kanale jest po pros­tu więcej mate­ri­ałów. Co nie zmienia fak­tu, że autor­ka spraw­iła, że zde­cy­dowanie więcej osób niż moż­na się spodziewać zajęło się kwes­t­i­a­mi filo­zofii, jej relac­ja­mi ze zjawiska­mi społeczny­mi i Inter­netem. Bard­zo pole­cam bo to jest ten kawałek Inter­ne­tu, który z jed­nej strony jest moc­no zanur­zony w tym co się dzieje na bieżą­co a z drugiej próbu­je zro­bić krok wstecz i zadać sobie to ważne pytanie – o co naprawdę w tym wszys­tkim chodzi.

 

 

 

Denis Shiryaev o autorze tego kanału było dość głośno jak­iś czas temu kiedy wziął na warsz­tat film braci Lumiere – „Wjazd pociągu na stację”. To czym zaj­mu­je się ten Youtu­ber jest niesamowite – korzys­ta­jąc z algo­ryt­mów i ogól­nie wynalazków współczes­nej tech­ni­ki oczyszcza, przyśpiesza i wyostrza stare filmy tak że są dla nas dostęp­ne nawet w jakoś­ci 4K. To oznacza, że pier­wszy raz może­my spo­jrzeć na te stare filmy i zobaczyć coś co bard­zo przy­pom­i­na współczesne nagra­nia. Ma to znacze­nie zwłaszcza wtedy kiedy autor prz­er­abia zdję­cia doku­men­talne – dzię­ki niemu może­my zobaczyć jak np. wyglą­dało San Fran­cis­co na kil­ka dni przed trzęsie­niem zie­mi – i poczuć się jak­byśmy oglą­dali bard­zo współczesne nagra­nia. Wiem że ten rodzaj ingerencji i rekon­strukcji budzi pewne zas­trzeże­nia ale oso­biś­cie jestem zafas­cynowana tym jak inaczej wyglą­da przeszłość kiedy popraw­imy kwest­ie tech­niczne tych nagrań.

 

 

Mia Maples – lata temu kiedy leżałam po oper­acji w łóżku, czułam się paskud­nie i nie chci­ało mi się żyć. Wtedy zaczęłam oglą­dać filmi­ki młodej, niesły­chanie optymisty­cznej dziew­czyny z Kanady, która zamaw­iała ciuchy z pode­jrzanych stron w Internecie, mierzyła je i bard­zo dobrze się przy tym baw­iła. Ter­az minęło trochę cza­su i Mia pokazu­je na swoim kanale trochę poważniejsze mar­ki, ale też po pros­tu robi zabawne rzeczy jak np. remon­tu­je mieszkanie swoich dzi­ad­ków, czy prz­er­abia samochód na takiego campera w którym moż­na pomieszki­wać. Co jest miłe w tych filmikach że Youtu­ber­ka angażu­je w swo­je dzi­ała­nia całą rodz­inę i wyglą­da na to, że wszyscy się całkiem dobrze baw­ią. Mnie to wyciągnęło z mrocznego doł­ka w życiu więc dopisuję.

 

 

 

Olympics – po co ktoś kto dosta­je zadysz­ki po sprin­cie na 50 metrów miał­by oglą­dać kanał olimpi­js­ki? Odpowiedź jest pros­ta – uwiel­bi­am rywal­iza­cję sportową, a jeszcze bardziej uwiel­bi­am his­torię sportowej rywal­iza­cji. Co znaczy, że spędzam długie godziny oglą­da­jąc filmi­ki, które pokazu­ją najwybit­niejsze zwycięst­wa, per­fek­cyjne sko­ki, zaskaku­jące finały, ewoluc­je dyscy­plin. Niek­tórych może to dzi­wić, ale ja zna­j­du­ję w tych filmikach coś fas­cynu­jącego i bard­zo się cieszę że są dostępne.

 

 


SNL
nie każdy odcinek kome­diowego amerykańskiego pro­gra­mu ze skecza­mi na żywo jest wart oglą­da­nia (ten ostat­ni z Elonem Muskiem z pewnoś­cią nie był tego wart) co nie zmienia fak­tu, że SNL potrafi wciąż być zabawne. Zwyk­le zdarza się to raz na kil­ka miesię­cy ale wciąż – jest na co czekać. Ale tak serio SNL jest tak ważną insty­tucją w świecie amerykańskiej komedii (kto tam nie grał!) i pop­kul­tur­owych odniesień, że cza­sem warto znać skecze by lep­iej zrozu­mieć do czego potem odwołu­ją się inni twór­cy (niekiedy na pod­staw­ie tych skeczy potrafią pow­stawać osob­ne filmy). Oso­biś­cie najbardziej lubię filmi­ki z pod znaku SNL Vin­tage bo dość dobrze pokazu­ją jak zmieni­ało się poczu­cie humoru ale też punk­ty odniesienia dla wid­owni. Z jed­nej strony więc oglą­dam to dla przy­jem­noś­ci z drugiej – by lep­iej zrozu­mieć amerykańskie poczu­cie humoru.

 

 

 

Safiya Nygaard – to jeden z tych kanałów na których autor­ka zamaw­ia  dzi­wne rzeczy z Inter­ne­tu, robi jed­ną szminkę ze wszys­t­kich szminek danej firmy, zas­tanaw­ia się jak będzie pach­ni­ała świeca złożona z zapachów wszys­t­kich świec w jed­nym sklepie, tes­tu­je dzi­wne gadże­ty i ogól­nie – nie robi nic bard­zo mądrego. A jed­nak bard­zo lubię ten kanał, i przez moment bard­zo się bałam że nic więcej się na nim nie pojawi. Na całe szczęś­cie autor­ka, która przeży­wała mały kryzys niedawno zapowiedzi­ała powrót. To są takie kanały które tes­tu­ją czy te wszys­tkie super tri­ki z Inter­ne­tu rzeczy­wiś­cie się sprawdza­ją i jest w tym coś niesamowicie satysfakcjonującego

 

 

 

POLSKIE

Od razu wam powiem – nie śledzę wielu pol­s­kich kanałów na YT. To nie jest wina samych twór­ców – którzy robią naprawdę super rzeczy, raczej tego, że jakoś nat­u­ral­nie szukam treś­ci anglo­języ­cznych. Inna sprawa, że sporo moich ulu­bionych twór­ców nic od daw­na nie robiło i nie uwzględ­ni­am ich na. Liście.

 

Kasia Babis – kon­to Kasi jest sto­sunkowo młode ale już zro­biło fale w Polsce, bo Kasia zde­cy­dowała się poczy­tać pol­skie powieś­ci fan­ta­sy i pokazać całe­mu światu dlaczego cykl o ich twór­cach zde­cy­dowanie powinien się nazy­wać „Dzi­ady pol­skiej fan­tasty­ki”, poza tym pojaw­ia­ją się na jej kanale krótkie bardziej społeczne feli­etony. Poza tym, że są to filmi­ki po pros­tu ciekawe, to podo­ba mi się, że są zre­al­i­zowane na wysokim poziomie, a Kasia ma umiejęt­ność mówienia bard­zo wyraźnie i bard­zo spoko­jnie – co jakoś przy­padło mi do ser­ca. Myślę, że ten kanał będzie jeszcze ewolu­ował, ale naprawdę warto go pol­u­bić już teraz.

 

 

Robert Makłow­icz – tak należę do osób które wpadły w zak­lę­ty krąg oglą­da­nia kole­jnych video przesyłanych przez Makłow­icza. Nie ukry­wam, że wiz­ja piątkowego powro­tu do domu na obi­ad, i obe­jrzenia jego filmiku na koniec tygod­nia zawsze jest miła moje­mu ser­cu. Makłow­icz to pewien fenomen pol­skiego Inter­ne­tu – wielokrot­nie anal­i­zowany, ale przede wszys­tkim – twór­ca ciekawych treś­ci, gdzie moż­na sobie obe­jrzeć mniej znane zakąt­ki Pol­s­ki, posłuchać o his­torii, trady­cji i popa­trzeć jak ktoś się aut­en­ty­cznie cieszy jedząc smaczne jedzonko.

 

 

 

Vogule Poland – wiem że dla wielu osób chłopa­ki są dość kon­trow­er­syjni ale ja nie trak­tu­je niczego co pojaw­ia się w ich pro­gramie na poważnie. Nato­mi­ast są dla mnie drzwia­mi do pol­s­kich afer i afer­ek w świecie cele­bry­tów. Wbrew temu co się może wydawać chłopa­ki pracu­ją nad tym żeby jed­nak w ich filmikach nie było wyłącznie złośli­woś­ci – i częs­to dosta­je się brukow­com czy pewnym założe­niom na tem­at tego co moż­na mówić o gwiaz­dach. Od razu powiem – nie śledzę żad­nych afer związanych z kanałem bo to już mnie nie intere­su­je. A chłopaków lubię i dzię­ki ich prasów­ce zaczęłam już powoli kojarzyć połowę gwiazd pol­skiej telewizji.

 

 

 

Red Lip­stick Mon­ster jak pewnie wiecie, nie noszę mak­i­jażu. Jedyne przy­pad­ki kiedy mam jak­iś mak­i­jaż na twarzy to wtedy kiedy wys­tępu­ję w telewiz­ji. Dlaczego więc oglą­dam kanał Ewy? Głównie dlat­ego, że po pros­tu bard­zo lubię samą Ewę – jej otwartość w mówie­niu np. o zaburzeni­ach odży­wia­nia, szuka­nia dla siebie ide­al­nego pode­jś­cia do diety itp. Uwiel­bi­am też jej testy ubrań (zwłaszcza sportowych leg­gin­sów) bo są zro­bione z poczu­ciem humoru i bez spiny. W sum­ie to typowy przykład kiedy oglą­da się jak­iś kanał na YT bo po pros­tu darzy się sym­pa­tią osobę a treś­ci są już w pewnym stop­niu drugorzędne.

 

 

 

Pyra w Kor­ei – wrzu­cam ten kanał tutaj bo jest prowad­zony po pol­sku choć doty­czy właś­ci­wie w całoś­ci życia w Kor­ei. Bard­zo lubię ten kanał głównie za cykl „Mroczne strony Kor­ei” gdzie autor­ka w bard­zo ciekawy ale też – co ważne – bard­zo tak­towny sposób opowia­da o ciem­nych stronach kra­ju o których zwyk­le w Polsce nie wiemy zbyt wiele. Trochę ma to atmos­ferę true crime, ale takiego który jed­nak kładzie nacisk na to, że gdzieś na końcu tych opowieś­ci są prawdzi­wi ludzie, którzy przeżyli prawdzi­we tragedie. Bard­zo pole­cam zarówno zafas­cynowanym Koreą jak i takich którzy lubią szukać pol­s­kich treś­ci które niekoniecznie są osad­zone w kraju.

 

 

 

Weroni­ka Truszczyńs­ka – jeden z moich ulu­bionych kanałów na YT – Weroni­ka miesz­ka w Chi­nach, dokład­niej w Szang­ha­ju, gdzie niedawno skończyła sinologię. Opowia­da o swoim życiu i podróży po Chi­nach, pokazu­jąc jak bard­zo ten kraj różni się do naszych wyobrażeń o dalekim wschodzie. Choć bard­zo lubię podróżnicze video Weroni­ki to najbardziej lubię kiedy opowia­da o takich rzeczach o których się nie myśli np. o tym jak inne pro­duk­ty są pod­sta­wowe w chińs­kich sklepach albo o tym, że nie wszys­tkie chińskie hotele są dostęp­ne dla obcokra­jow­ców. Bard­zo lubię tą per­spek­ty­wę Weroni­ki, która nie jest taką wiz­ją oso­by przy­jezd­nej ale mieszka­jącej w danym kraju.

 

 

To tyle na dziś. Mam wraże­nie, że mało kto dojdzie do koń­ca tego gigan­ty­cznego wpisu (dlaczego nie wybrałam dziesię­ciu kanałów tylko por­wałam się na 40? Nikt tego nie wie) ale mam nadzieję, że udało mi się pole­cić wam ciekawe miejs­ca w sieci. Ter­az wiecie o mnie bez porów­na­nia więcej niż wcześniej choć wyz­nam wam, że nadal chroniąc swo­ją pry­wat­ność nie pokaza­łam wam wszys­tkiego co obser­wu­ję. No ale ponoć nad­mierny ekshibicjonizm szkodzi.

0 komentarz
9

Powiązane wpisy

situs domino99 Indonesia https://probola.club/ Menyajikan live skor liga inggris
agen bola terpercaya bandar bola terbesar Slot online game slot terbaik agen slot online situs BandarQQ Online Agen judi bola terpercaya poker online