Home Brytyjskie Któż nie chciałby zostać milionerem czyli o serialu “Quiz”

Któż nie chciałby zostać milionerem czyli o serialu “Quiz”

autor Zwierz
Któż nie chciałby zostać milionerem czyli o serialu “Quiz”

Któż nie chci­ał­by zostać mil­ionerem? No właśnie, niemal każdy ma przy­go­towaną w głowie listę rzeczy, które by kupił, lub zro­bił, gdy­by na jego kon­to wpłynął mil­ion (niekoniecznie zło­tych). Jed­nocześnie, jed­no to mil­ion dostać a drugie wygrać. Oglą­danie „Mil­ion­erów” to zawsze była mieszan­ka przy­jem­noś­ci z frus­tracją – ostate­cznie znal­iśmy te same odpowiedzi co zawod­ni­cy. I moglibyśmy bez trudu sięgnąć po ten mil­ion. Bry­tyjs­ki mini ser­i­al „Quiz” to opowieść o ludzi­ach, którzy bard­zo chcieli być mil­ion­era­mi, nawet za bardzo.

 

 

Quiz” to trzy­o­d­cinkowy ser­i­al na pod­staw­ie sztu­ki Jame­sa Gra­hama (jego doskon­ałe „This House” moż­na było oglą­dać w ramach Nation­al The­atre at Home – i przyz­nam, że widać pewne podobieńst­wa w sposo­bie budowa­nia dra­maturgii) opowia­da o prawdzi­wym skan­dalu jaki miał miejsce w 2001 roku kiedy jeden z zawod­ników biorą­cych udzi­ał w „Mil­ion­er­ach” – Charles Ingram został oskarżony o to, że wraz z żoną i jed­nym z pozostałych zawod­ników brał udzi­ał w skom­p­likowanym oszust­wie mają­cym na celu zgar­nię­cie głównej nagrody. Sztu­ka Gra­hama (ser­i­al dla telewiz­ji wyreży­serował znakomi­ty Stephen Frears) ma bard­zo pre­cyzyjną kon­strukcję. Początkowo skła­nia nas do postrze­ga­nia całej his­torii przez pryz­mat ostate­cznego wyroku w którym zade­cy­dowano, że Ingram i jego żona są win­ni oszust­wa, jed­nak im dalej idzie nar­rac­ja tym bardziej spo­jrze­nie się zmienia. Im bliżej koń­ca tym więcej dosta­je­my dowodów, że sprawa była mniej oczy­wista niż chci­ała­by prasa, czy pro­du­cen­ci pop­u­larnego for­matu telewizyjnego.

 

Jed­nocześnie sam ser­i­al (czy właś­ci­wie sztu­ka) wychodzi daleko poza proste dociekanie czy ludzie są gotowi w skom­p­likowany sposób oszuki­wać by zdobyć mil­ion dolarów. Auto­ra intere­su­ją psy­cho­log­iczne mech­a­nizmy które spraw­ia­ją, że odpowiadanie na pyta­nia – czy to w quizie w naszym lokalnym pubie, czy na kanapie, czy przed ocza­mi mil­ionów telewidzów jest dla nas tak atrak­cyjne. Gra­ham bierze pod uwagę chęć wzbo­gace­nia się, oczy­wiś­cie, ale też słusznie zauważa, że jako ludzie lubimy mieć rację. Opi­um nie jest tylko wiz­ja wygranej ale wiz­ja, że miało się rację i zgod­nie z tym co mówi żona Charlesa Ingra­ma, Diana (która także brała udzi­ał w quizie), że ist­nieją w tym niepewnym świecie rzeczy, które po pros­tu moż­na wiedzieć. Ser­i­al nie przyglą­da się wydarze­niu jedynie z punk­tu widzenia uczest­ników i graczy, ale też pro­du­cen­tów. Ludzi, którzy szuka­ją takich mech­a­nizmów, które zagra­ją i przyniosą zys­ki. Dla nich ważniejsze od samego quizu są te momen­ty pełne emocji.

 

 

Quiz” to też opowieść o dzi­ała­niu sądu. Dokład­niej o tym jak trud­no odt­worzyć prawdzi­wy prze­bieg zdarzeń. Nie tylko dlat­ego, że we współczes­nym świecie (a zwłaszcza w Wielkiej Bry­tanii gdzie kul­tura brukow­ców jest bard­zo rozwinię­ta) prasa wpły­wa na per­cepcję wydarzeń tak bard­zo, że nawet świad­kowie nie są w stanie się takiej nar­racji oprzeć. Prob­le­mem są też same dowody – w tym przy­pad­ku nagra­nia pro­gra­mu. Tam, gdzie pojaw­ia się mon­taż pojaw­ia się budowanie jakiejś opowieś­ci o tym co się stało. Ser­i­al dość dobrze pokazu­je, że stworze­nie wiary­god­nej nar­racji niekoniecznie musi oznaczać to samo co stworze­nie nar­racji prawdzi­wej. Jed­nocześnie oglą­da­jąc ten mini ser­i­al nie sposób nie zadawać sobie pyta­nia o to czy jed­nak ława przysięgłych nie jest najsłab­szym ele­mentem sys­te­mu prawnego. Zwłaszcza w świecie gdzie media mają tak olbrzy­mi wpływ na naszą per­cepcję rzeczy­wis­toś­ci. To w sum­ie jeden z najbardziej uni­w­er­sal­nych aspek­tów tej his­torii pokazu­ją­cy jak bard­zo nasze dochodze­nie do prawdy jest skażone, przez to jak “przy­pom­i­namy” sobie wydarzenia.

 

Niewąt­pli­wie ser­i­al oglą­da się doskonale dzię­ki fan­tasty­cznie dobranej obsadzie. W roli Charlesa Ingra­ma wys­tępu­je Matthew Mac­fadyen – znany więk­szoś­ci pol­s­kich widzów z roli Pana Dar­cy w nowej „Dumie i Uprzedze­niu”. Jeśli kocha się bry­tyjskie kino i telewiz­ję, to kojarzy się go oczy­wiś­cie z wielu innych ról. Matthew Mac­fadyen to moim zdaniem doskon­ały wybór. Dzię­ki niemu aż do samego koń­ca nie jesteśmy w stanie powiedzieć, czy mamy do czynienia z oszustem, człowiekiem nieco wyco­fanym ale eks­cen­trycznym, czy z bard­zo inteligent­nym facetem, który nieco się boi świateł reflek­torów. Smutne spo­jrze­nie akto­ra, jego umiejęt­ność gra­nia człowieka wyco­fanego i nieśmi­ałego pozwala stworzyć rolę niejed­noz­naczną – na tyle, że do samego koń­ca nie jesteśmy pewni co myśleć. Świet­na jest też Sian Clif­ford (jako Diana Ingram) znana głównie z roli siostry we „Fleabag”. Diana to taki typ kobiecej bohater­ki jaki rzad­ko się pojaw­ia. Nie jest żad­ną Lady Mak­bet (ponoć tak opisy­wała ją prasa) ani łasą na kasę karierow­iczką. Moż­na w niej dostrzec kobi­etę, która jest nieco wyco­fana z życia, lubiącą fak­ty i odpowiedzi na pyta­nia. Ponown­ie – klucz do tej roli pole­ga na jej niejed­noz­nacznoś­ci. Pode­jrze­wamy, że Diana mogła­by oszuki­wać, ale jed­nocześnie – wcale nie mamy pewnoś­ci czy leży to w jej charakterze.

 

 

Klasą samą w sobie jest w tym seri­alu Michael Sheen – w dru­go­planowej roli prowadzącego pro­gram Chrisa Tar­ran­ta (czyli takiego bry­tyjskiego Huber­ta Urbańskiego). Sheen gra cud­own­ie – uśmiecha się sztucznie na pra­wo i lewo i rzu­ca obow­iązkowy­mi suchara­mi prowadzącego. To rola dobra, bo świadomie prz­erysowana. A jed­nocześnie sam Tar­rant jest w pewnym stop­niu kluc­zowy dla śledzt­wa bo siedzi najbliżej Ingra­ma i jest być może jedyną osobą, która może potwierdz­ić, czy z siedzenia w stu­dio da się usłyszeć konkretne kas­zl­nię­cie z wid­owni (zresztą tak bard­zo w tym seri­alu kas­zlą, że we współczes­nych cza­sach człowiek się czu­je niemal jak na hor­rorze). Sheen wyraźnie dobrze się baw­ił przy tej roli i bard­zo to widać – wnosi trochę humoru, i mnóst­wo aktorskiego ego – co jest niezbędne do tej roli. W rolach dru­go­planowych zna­jdziemy niejed­no znane nazwisko — prawniczkę broniącą Ingramów gra Helen McCro­ry, i jest w tej roli abso­lut­nie fan­tasty­cz­na. Zresztą każ­da mniejsza czy więk­sza rola w tym seri­alu jest naprawdę udana – obsa­da stanowi jeden z naj­moc­niejszych punk­tów całego przedsięwzięcia.

 

Co ciekawe, ser­i­al opowiada­ją­cy w niejed­noz­naczny sposób o skan­dalu wypro­dukowała telewiz­ji ITV czyli ta sama która nadawała przez lata bry­tyjską edy­cję „Mil­ion­erów”. Jest to o tle intere­su­jące, że jak wspom­ni­ałam – ser­i­al wcale nie utwierdza widza w przeko­na­niu, że zarzu­ty staw­iane przez twór­ców pro­gra­mu były rzeczy­wiś­cie dobrze udoku­men­towane. Co więcej sam ser­i­al kon­cen­tru­je się nie tylko na samej spraw­ie, ale także na sposo­bie budowa­nia pro­gramów telewiz­yjnych, zaan­gażowa­nia widzów, i staw­ia­nia sobie celów przez telewiz­yjnych pro­du­cen­tów. Autor sztu­ki zapew­ni­ał, że nie spotkały go żadne nacis­ki ze strony ITV by zmienić treść his­torii. Oznacza to, że ITV wypro­dukowało ser­i­al, w którym staw­ia pod znakiem zapy­ta­nia jeden z najwięk­szych skan­dali wokół włas­nego pro­gra­mu, jed­nocześnie pod­waża­jąc jed­noz­naczny wyrok. Jest to na swój sposób fascynujące.

 

 

Jeśli macie ochotę na trzy godziny naprawdę fan­tasty­cznej telewiz­ji to bard­zo pole­cam „Quiz” – jest dostęp­ny w Polsce na HBO GO i warto go obe­jrzeć za jed­nym posiedze­niem – co nie będzie trudne, bo his­to­ria naprawdę wcią­ga. Sam autor sztu­ki opowiadał, że kiedy była ona wys­taw­iana w teatrze pytano widzów przed i po spek­tak­lu odnośnie ich opinii na tem­at wyroku w spraw­ie Ingramów i obser­wowanie zmi­any ich postaw było bard­zo ciekawe.

0 komentarz
2

Powiązane wpisy

Situs sbobet resmi terpercaya. Daftar situs slot online gacor resmi terbaik. Agen situs judi bola resmi terpercaya. Situs idn poker online resmi. Agen situs idn poker online resmi terpercaya. Situs idn poker terpercaya.

situs idn poker terbesar di Indonesia.

List website idn poker terbaik.

Situs slot terbaru terpercaya

slot hoki terpercaya

Situs sbobet resmi terpercaya. Daftar situs slot online gacor resmi terbaik. Agen situs judi bola resmi terpercaya. Situs idn poker online resmi. Agen situs idn poker online resmi terpercaya. Situs idn poker terpercaya.

Kunjungi Situs bandar bola online terpercaya dan terbesar se-Indonesia.

liga228 agen bola terbesar dan terpercaya yang menyediakan transaksi via deposit pulsa tanpa potongan.

situs idn poker terbesar di Indonesia.

List website idn poker terbaik. Daftar Nama Situs Judi Bola Resmi QQCuan
situs domino99 Indonesia https://probola.club/ Menyajikan live skor liga inggris
agen bola terpercaya bandar bola terbesar Slot online game slot terbaik agen slot online situs BandarQQ Online Agen judi bola terpercaya poker online