Home Seriale Wszystko jest w twojej głowie czyli “Shrink Next Door”

Wszystko jest w twojej głowie czyli “Shrink Next Door”

autor Zwierz
Wszystko jest w twojej głowie czyli “Shrink Next Door”

 Jak już wiecie jestem lekko uza­leżniona od Apple TV + — mojej ukochanej plat­formy streamin­gowej, która co tydzień kar­mi mnie Fun­dacją w której jest piękny Lee Pace, albo The Morn­ing Show w którym wszyscy są świet­ni (choć dru­gi sezon jest nieco słab­szy) albo nowy­mi pro­dukc­ja­mi. Dziś napiszę wam o seri­alu „The Shrink Next Dior”

 

Ser­i­al jest kole­jną pro­dukcją w przestrzeni telewiz­yjnej która pow­stała jako ekraniza­c­ja pop­u­larnego pod­cas­tu. Od razu chcę powiedzieć — nigdy nie słuchałam tego pod­cas­tu więc nie powiem ile dopisano a ile zachowano z ory­gi­nału. Nie mniej — nie wiem czy zauważyliś­cie — ekraniza­c­je pod­castów sto­sunkowo rzad­ko są udane. Być może dlat­ego, że ci którzy zna­ją his­torię z pier­wot­nego źródła wolą pogłębioną nar­rację z pod­cas­tu a ci którzy oglą­da­ją ser­i­al nie zawsze rozu­mieją — czemu ktoś się zain­tere­sował daną his­torią. Oczy­wiś­cie zdarza­ją się pro­dukcję które cieszą się więk­szą pop­u­larnoś­cią, ale mam wraże­nie że ekrani­zowanie pod­castów jest gorszym pomysłem niż może się wydawać na pier­wszy rzut oka.

 

Jak w świecie tych ekraniza­cji sytu­u­je się „The Shrink Next Door” — jak na razie — po trzech odcinkach muszę powiedzieć, że na razie ser­i­al jest jed­ną z tych pro­dukcji, która sama w sobie nie jest zła ale braku­je jej jakiegoś błysku, która spraw­iła­by żebym pole­ciła ją wszys­tkim. Sam punkt wyjś­cia jest dość ciekawy — Will Fer­rell gra właś­ci­wa nowo­jorskiej firmy hand­lu­jącej mate­ri­ała­mi. Jego rodz­ice niedawno umar­li pozostaw­ia­jąc mu całą fir­mę co prz­eras­ta tego wrażli­wego i podat­nego na manip­u­lację mężczyznę. Za namową swo­jej siostry idzie do pole­canego psy­chi­a­try, który dość szy­bko zaczy­na zachowywać się w sposób nie­s­tandar­d­owy, pogłębi­a­jąc ich relację.

 

Ser­i­al ma całkiem niezły pomysł ale dość szy­bko ujaw­nia nam niemal wszys­tkie kar­ty. Od pier­wszego odcin­ka czu­je­my, że grany przez Paula Rud­da psy­chi­a­tra zde­cy­dowanie naduży­wa słaboś­ci swo­jego klien­ta, co więcej dość szy­bko poz­na­je­my własne prob­le­my dok­to­ra Isaa­ca  Her­schkop­fa. To chy­ba jest najwięk­szy prob­lem seri­alu — kiedy poz­na­je­my Her­schkop­fa dość szy­bko ori­en­tu­je­my się, że jest nastaw­iony na sławę, potrze­bu­je pieniędzy, chce się czuć znany. To spraw­ia, że jego dzi­ała­nia w sto­sunku do swo­jego klien­ta Mar­ti­na Markow­itza sta­ją się dużo bardziej prze­jrzyste. W takich his­to­ri­ach o manip­u­lacji zde­cy­dowanie naj­ciekaw­iej jest odkry­wać motywac­je obu stron — tu są przed­staw­ione w sposób dość jasny.

 

Wyda­je się też, że pro­dukc­ja nie jest nam w stanie powiedzieć niczego nowego o tym jak dzi­ała­ją tego typu toksy­czne relac­je. Być może nie ma tu wielkiej tajem­ni­cy — w tym jak człowieka od siebie uza­leżnić, odsep­a­rować go od rodziny i wyko­rzys­tać do włas­nych potrzeb — ale ser­i­al opowia­da to w sposób bard­zo prosty i bard­zo prze­jrzysty. Zwłaszcza wątek siostry Phyl­lis, którą Her­schkopf powoli wyci­na z życia Mar­ti­na jest takim bard­zo łopa­to­log­icznym przed­staw­ie­niem jak dzi­ała­ją mech­a­nizmy psy­cho­log­icznej manip­u­lacji. Jasne — pod pewny­mi wzglę­da­mi to jest ciekawe — obser­wowanie jak rzeczy które brzmią bard­zo toksy­cznie i pode­jrzanie, są przyj­mowane przez Mar­ti­na za dobrą mon­etę ale jed­nocześnie — nie raz to już widzieliśmy.

 

Czym się ser­i­al ratu­je? Przede wszys­tkim bard­zo dobrze odt­warza nas­trój, modę i kul­turę lat osiemdziesią­tych. Zwłaszcza przeży­wanych w Nowym Jorku w żydowskiej społecznoś­ci. To his­to­ria bard­zo moc­no osad­zona w konkret­nych cza­sach i wśród bard­zo konkret­nych ludzi. Moim zdaniem to najwięk­szy plus seri­alu — który np. Wprowadza wątek nieu­danej Bar micwy jako ważnego ele­men­tu w pamię­ci i tożsamoś­ci bohaterów. Także fakt że Her­schkopf jest psy­chi­a­trą pole­canym przez rabi­na ma znacze­nie. To jest his­to­ria, która w pewien sposób doda­je więcej niuan­sów do tego kome­diowo i schematy­cznie prz­er­abi­anego wątku o skom­p­likowanych relac­jach amerykańs­kich żydów i ich psychiatrów.

 

 

Kole­j­na sprawa — nawet jeśli mam wąt­pli­woś­ci odnośnie samej his­torii i sce­nar­iusza to jest to bard­zo dobrze zagrane. Jestem wielką fanką Willa Fer­rel­la w rolach drasty­cznych. To jest po pros­tu dobry aktor, który doskonale odd­a­je wrażli­wość swoich bohaterów. Rzad­ko się zdarza ktoś kto tak umie dobrze odd­ać tą delikat­ność i łagod­ność mężczyzny, który nie pasu­je do pewnego wzor­ca. Doskonale uda­je się mu też zagrać atak pani­ki co wcale nie jest oczy­wiste. Serio mam wraże­nie, że Fer­rell trochę się mar­nu­je w komedii bo w seri­alach i fil­mach gdzie ma możli­wość pokaza­nia swo­jego dra­maty­cznego tal­en­tu jest po pros­tu fantastyczny.

Z kolei Paul Rudd korzys­ta ze swo­jego nat­u­ral­nego uroku i sze­rok­iego uśmiechu by zagrać kogoś kto doskonale manip­u­lu­je wszys­tki­mi wokół siebie. Nigdy nie jest agresy­wny ale nawet widz czu­je napię­cie — jed­no niewłaś­ci­wie słowo i moż­na zranić jego uczu­cia i spraw­ić, że ta sym­pa­tia gdzieś zniknie. Jed­nocześnie jed­nak — sam Her­schkopf  jest postacią która moim zdaniem jest poprowad­zona tak, że nie może­my sobie zadawać zbyt wielu pytań i jego motywac­je i sposo­by dzi­ała­nia bo ser­i­al zbyt wiele mówi nam w bezpośred­ni sposób. Jed­nocześnie — zgadzam się z kry­tyka­mi, że opar­cie budowa­nia tak zni­uan­sowanej postaci na tym, że odgry­wa­ją­cy ją aktor prezen­tu­je się sym­pa­ty­cznie to zde­cy­dowanie za mało.

 

 

W jed­nej recen­zji przeczy­tałam, że być może prob­lem seri­alu jest fakt, że dosta­je­my kil­ka odcinków po ok. 40 min­ut pod­czas kiedy w tej his­torii w isto­cie mamy mate­ri­ał na jeden film. Przyz­nam, że to jest argu­ment z którym mogę się zgodz­ić. Mam poczu­cie, że od trze­ciego odcin­ka trochę już wiemy wszys­tko co musimy wiedzieć, więcej już w pier­wszym odcinku pojaw­ia­ją nie w nas wąt­pli­woś­ci i zaczy­namy rozu­mieć z jaki­mi mech­a­niz­ma­mi  manip­u­lacji będziemy mieli do czynienia. Oczy­wiś­cie jest w nas zain­tere­sowani tym co właś­ci­wie się wydarzyło ale nie wiem czy jego go wystar­cza­ją­co dużo na cały serial.

 

Na koniec mam reflek­sję że pewnym prob­le­mem seri­alu jest to, że po aktorach wid­zowie spodziewa­ją się pro­dukcji kome­diowej i tak ją czy­ta­ją, pod­czas kiedy dużo bliżej jest tu his­torii smut­nej i dra­maty­cznej gdzie co pewien czas pojaw­ia się zabaw­na sce­na. To jest moim zdaniem prob­lem, bo wid­zowie czeka­ją na co innego i dosta­ją co innego. Ostate­cznie więc nikt nie jest do koń­ca zad­owolony. Być może czas poważnie zas­tanow­ić się czy ekrani­zowanie pod­castów to taki dobry pomysł.

0 komentarz
1

Powiązane wpisy

Situs sbobet resmi terpercaya. Daftar situs slot online gacor resmi terbaik. Agen situs judi bola resmi terpercaya. Situs idn poker online resmi. Agen situs idn poker online resmi terpercaya. Situs idn poker terpercaya.

situs idn poker terbesar di Indonesia.

List website idn poker terbaik.

Situs slot terbaru terpercaya

slot hoki terpercaya

Situs sbobet resmi terpercaya. Daftar situs slot online gacor resmi terbaik. Agen situs judi bola resmi terpercaya. Situs idn poker online resmi. Agen situs idn poker online resmi terpercaya. Situs idn poker terpercaya.

Kunjungi Situs bandar bola online terpercaya dan terbesar se-Indonesia.

liga228 agen bola terbesar dan terpercaya yang menyediakan transaksi via deposit pulsa tanpa potongan.

situs idn poker terbesar di Indonesia.

List website idn poker terbaik. Daftar Nama Situs Judi Bola Resmi QQCuan
situs domino99 Indonesia https://probola.club/ Menyajikan live skor liga inggris
agen bola terpercaya bandar bola terbesar Slot online game slot terbaik agen slot online situs BandarQQ Online Agen judi bola terpercaya poker online