Home Sponsorowane Świat bez metafor czyli “Dziwny przypadek psa nocną porą” w Multkinie

Świat bez metafor czyli “Dziwny przypadek psa nocną porą” w Multkinie

autor Zwierz
Świat bez metafor czyli “Dziwny przypadek psa nocną porą” w Multkinie

Christo­pher John Fran­cis Boone zna nazwy wszys­t­kich państw świa­ta (ze stoli­ca­mi), doskonale liczy, nigdy nie kłamie i nie lubi żółtego jedzenia. Jest pięt­nas­to­let­nim chłopcem ze spek­trum autyz­mu, który na swo­jej niewielkiej uli­cy próbu­je rozwiązać zagad­kę — kto zabił psa jego sąsiadki.

 

Dzi­wny przy­padek psa noc­ną porą” to nagradzana wielokrot­nie sztu­ka Simona Stephen­sa na pod­staw­ie powieś­ci Mar­ka Had­dona. W 2013 roku została wys­taw­iona w Nation­al Ther­a­tre w Lon­dynie i zare­je­strowana na potrze­by trans­misji. Była w Polsce pokazy­wana kil­ka razy, ale wciąż nie wszyscy ją widzieli. Na całe szczęś­cie będzie ku temu szansa, bo Mul­ti­ki­no przy­go­towu­je kole­jną retrans­misję sztu­ki 5.04 — w wybranych kinach w całej Polsce.

 

 

 

Trze­ba przyz­nać, że Londyńskie wys­taw­ie­nie to jed­na z bardziej wcią­ga­ją­cych i ciekawszych sztuk jakie w ostat­nich lat­ach pojaw­iły się w cyk­lu NT Live. Reży­ser­ka Mar­i­anne Elliott znam min. z brawurowej insc­eniza­cji „Aniołów w Ameryce”. Znalazła ciekawy klucz do pokaza­nia nam nie tylko dzi­ałań bohat­era, ale też jego życia wewnętrznego. Christo­pher ma bowiem prob­le­my by rozpoz­nać wszys­tkie emoc­je i intenc­je ludzi wokół niego. Niekiedy wyda­je się radz­ić sobie całkiem dobrze, jest szcz­ery, bezpośred­ni i zaskaku­ją­co odważny. Ale są też momen­ty, kiedy rzeczy­wis­tość przyg­ni­a­ta chłopa­ka. Wszys­tkiego jest za dużo — ludzi, odgłosów, wyma­gań, prob­lemów. Sztu­ka korzys­ta­jąc z dźwięku, światła, swo­jej ciekawej i innowa­cyjnej scenografii próbu­je nam pokazać — jak częs­to rzeczy­wis­tość przytłacza naszego bohatera.

 

Wydawać by się mogło, że his­to­ria o uzdol­nionym matem­aty­cznie chłopaku ze spek­trum będzie skon­cen­trowana na sprawach poważnych. I rzeczy­wiś­cie — sztu­ka przeprowadza nas przez poważne kwest­ie, głównie doty­czą­cych rodzin­nej dynami­ki Christo­phera, jego skom­p­likowanych relacji z ojcem i his­torię jego zmarłej mat­ki. Jed­nocześnie jed­nak — to sztu­ka, w której jest mnóst­wo humoru. I to co ciekawe — takiego, który nie jest skierowany na zachowa­nia oso­by ze spek­trum, ale na nas. Christo­pher obnaża jak wiele zachowań i powiedzeń, gestów osób neu­roty­powych jest zupełnie bez sen­su. Obnażanie tych oczy­wistych zasad rządzą­cych społeczny­mi i per­son­al­ny­mi inter­akc­ja­mi budu­je tu najwięcej komiz­mu. Pozwala też spo­jrzeć na rzeczy „nor­malne” z nieco innej per­spek­ty­wy — to my jesteśmy śmieszni i poplą­tani. Christo­pher widzi rzeczy dużo wyraźniej.

 

 

Jed­nocześnie sztu­ka, choć pokazu­je pewne zma­gania bohat­era ze światem, nie pozbaw­ia go ambicji. Jako wybit­nie uzdol­niony matem­aty­cznie chłopak — prag­nie zdać wcześniej egza­miny na poziomie A właśnie z tego przed­mio­tu. Christo­pher wie, że jest zdol­ny, że umie liczyć i że pod wielo­ma wzglę­da­mi wyprzedza swoich kolegów ze szkoły spec­jal­nej. Jego ambic­ja, którą wspiera nawet niekoniecznie pogod­zony z autyzmem syna ojciec. Z resztą postać ojca jest ciekawa — to ten typowy człowiek, który choć wie o autyzmie syna, choć robi różne rzeczy by go przed światem ochronić, to wciąż — nie rozu­mie i chy­ba nie może się pogodz­ić z tym, że jego syn nie jest taki jak wszyscy.

 

W wys­taw­ie­niu, które będzie moż­na zobaczyć Christo­phera gra Luke Tread­away. Aktor, którego ja kojarzę głównie z takiego sym­pa­ty­cznego fil­mu „Kot Bob i Ja”. W swo­jej roli sprawdza się doskonale choć gra bohat­era dużo młod­szego od siebie (Christo­pher powinien mieć lat pięt­naś­cie). Spośród aktorów i aktorek w rolach dru­go­planowych najbardziej ucieszyłam się z tego, że gra tam Una Stubbs, bard­zo lubiana przeze mnie bry­tyjs­ka aktor­ka która niedawno zmarła. Bard­zo dobra jest też Nico­la Walk­er jako Judy — mat­ka Christo­phera, która skry­wa pewną tajemnicę.

 

 

Tym co wyróż­nia sztukę są pomysły insc­eniza­cyjne — zna­j­du­je­my się bowiem w przestrzeni bard­zo umownej — gdzie ta sama podświ­et­lana i podzielona na kwadraty podło­ga może być zary­sem uli­cy, wnętrzem domu, wnętrzem głowy bohat­era, a nawet samym kos­mosem. Dużo pomysłów insc­eniza­cyjnych uważam za bard­zo udane, a całość tworzy ze spek­tak­lu prawdzie wid­owisko, które wcią­ga i nie wypuszcza aż do ostate­cznej puen­ty całej historii.

 

W przy­pad­ku dzieł kul­tu­ry, które porusza­ją tem­at osób ze spek­trum, zawsze jest obawa, że wykre­owana postać nie reprezen­tu­je całej wielkiej grupy, która idzie przez życie z najróżniejszy­mi doświad­czeni­a­mi. Pod tym wzglę­dem „Dzi­wny przy­padek psa noc­ną porą” to opowieść o oso­bie, bard­zo specy­ficznej, która jest napisana raczej w zgodzie z klasy­czny­mi przed­staw­ieni­a­mi autyz­mu, gdzie łączy się on np. z doskon­ałą pamię­cią czy zdol­noś­ci­a­mi matem­aty­czny­mi. Ale też, co warto zauważyć — bohater nie jest tu po to by poma­gać innym, czy uświadomić im jakie mają szczęś­cie. Wręcz prze­ci­wnie — sam staw­ia czoła światu i ostate­cznie decy­du­je o sobie w dużo więk­szym stop­niu niż chci­ało­by mu na to poz­wolić otocze­nie. To spraw­ia, że sztu­ka nawet korzys­ta­jąc z klasy­cznych tropów — zna­j­du­je sposób by opowiedzieć his­torię nieco inaczej dając bohaterowi spraw­c­zoś­ci. Ostate­cznie pod koniec sztu­ki – wie o sobie i swoich możli­woś­ci­ach dużo więcej niż na początku.

Jeśli nie zna­cie jeszcze his­torii Christo­phera i chcielibyś­cie poz­nać to wys­taw­ie­nie (nagrod­zone całą masą nagród) to jak wspom­ni­ałam, macie szanse 5.04. o godzinie 19:00 w ramach retrans­misji w Mul­ti­kinie w cyk­lu NT Live. Sztu­ka trwa około 200 min­ut, ma napisy w języku pol­skim. Wszys­tkie szczegóły doty­czące trans­misji, łącznie z listą kin gdzie może­cie oglą­dać wys­taw­ie­nie zna­jdziecie Tutaj. Bard­zo was zachę­cam, zwłaszcza że trochę cza­su minęło od kiedy ostat­nio mogliśmy się cieszyć teatrem na wielkim ekranie, a to zawsze super sposób na spędze­nie wiec­zoru. Zwłaszcza, że 7.04 obchod­zony jest Świa­towy Dzień Autyz­mu co wyda­je się ide­al­nym kon­tek­stem by poz­nać więcej his­torii osób i o osobach ze spek­trum i także poprzez kul­turę poświę­cić trochę więcej uwa­gi temu jak oso­by z tej olbrzymiej grupy funkcjonu­ją w naszym, pełnym pułapek świecie.

 

Tekst we współpra­cy z Multikino

0 komentarz
0

Powiązane wpisy

Situs sbobet resmi terpercaya. Daftar situs slot online gacor resmi terbaik. Agen situs judi bola resmi terpercaya. Situs idn poker online resmi. Agen situs idn poker online resmi terpercaya. Situs idn poker terpercaya.

situs idn poker terbesar di Indonesia.

List website idn poker terbaik.

Situs slot terbaru terpercaya

slot hoki terpercaya

game slot online judi bola judi bola online resmi judi bola resmi terpercaya
Situs sbobet resmi terpercaya. Daftar situs slot online gacor resmi terbaik. Agen situs judi bola resmi terpercaya. Situs idn poker online resmi. Agen situs idn poker online resmi terpercaya. Situs idn poker terpercaya.

Kunjungi Situs bandar bola online terpercaya dan terbesar se-Indonesia.

liga228 agen bola terbesar dan terpercaya yang menyediakan transaksi via deposit pulsa tanpa potongan.

situs idn poker terbesar di Indonesia.

List website idn poker terbaik. Daftar Nama Situs Judi Bola Resmi QQCuan
situs domino99 Indonesia https://probola.club/ Menyajikan live skor liga inggris
agen bola terpercaya bandar bola terbesar Slot online game slot terbaik agen slot online situs BandarQQ Online Agen judi bola terpercaya poker online