Home Seriale Klasa Emily czyli o trzecim sezonie “Emily in Paris”

Klasa Emily czyli o trzecim sezonie “Emily in Paris”

autor Zwierz
Klasa Emily czyli o trzecim sezonie “Emily in Paris”

Mam wraże­nie, że po każdym sezonie „Emi­ly in Paris” kry­ty­cy zbier­a­ją się by zas­tanow­ić się poważnie — co właś­ci­wie jest nie tak z tym seri­alem. Bo wszyscy czu­je­my, że coś jest nie tak. W poprzed­nich lat­ach pisałam o tym, że takiego Paryża jaki pokazu­je nam ser­i­al nie ma, czy starałam się zagłębić w psy­chikę włas­ną i głównej bohater­ki. W tym roku uznałam, że ponieważ nadal nie dzieje się w seri­alu nic ciekawego skupimy się na jego wymi­arze społecznym.

 

W „Emi­ly in Paris” nie ma niezamożnych osób. Więcej, nie ma też osób z klasy śred­niej. Właś­ci­wie wszyscy, których widz­imy na ekranie zara­bi­a­ją albo dobrze, albo bard­zo dobrze, albo należą do eli­ty finan­sowej kra­ju. Moż­na by powiedzieć — nic dzi­wnego, w końcu Emi­ly pracu­je w agencji zaj­mu­jącej się dobra­mi luk­su­sowy­mi. I była­by to może praw­da, gdy­by nie fakt, że ser­i­al ów płaszcz społecznego i finan­sowego przy­wile­ju rozpościera przed Emi­ly dosłown­ie na każdym kroku.

 

Emi­ly in Paris. (L to R) William Abadie as Antoine Lam­ber, Charley Fou­quet as Cather­ine in episode 306 of Emi­ly in Paris. Cr. Stéphanie Branchu/Netflix © 2022

 

Zawró­ci­cie uwagę, na czwórkę osób, które Emi­ly spo­ty­ka w Paryżu a z który­mi nie pracu­je. Mamy więc uroczego kucharza z kna­jpy na dole kamieni­cy, w której pomieszku­je, przy­jaciółkę dora­bi­a­ją­ca jako opiekun­ka do dzieci, dziew­czy­na kucharza, która bawi się jego sercem, kole­ga z jed­nej grupy na zaję­ci­ach fran­cuskiego. Każ­da z tych osób, mogła­by reprezen­tować jakąś poj­mowaną sze­roko klasę społeczną. Tylko, że nic poza elitą nie intere­su­je naszych twór­ców. Przys­to­jny kucharz w zaled­wie dwa sezony stanie się właś­ci­cielem mod­nej restau­racji z szan­są na gwiazd­kę Miche­lin, koleżan­ka spotkana przy­pad­kowo w parku będzie dziedz­iczką for­tuny, która chodz­iła do szkoły z syna­mi najbo­gat­szych rodzin Francji, ukochana kucharza, ma rodz­inę posi­ada­jącą drob­ny zameczek na prow­incji i nawet kole­ga z lekcji fran­cuskiego wylą­du­je na bard­zo intrat­nej pozy­cji dyrek­to­ra do spraw finan­sowych.  Gdy pojaw­ia się bohater, który dora­bia sobie jako uliczny gra­jek — w prze­ciągu dwóch sezonów zostanie pod­nie­siony do pozy­cji auto­ra piosen­ki na Eurow­iz­ję. Inaczej jego sta­tus społeczny był­by zbyt nis­ki by mógł pozostać w orbicie Emily.

 

Kiedy pisałam o pięknym Paryżu, po którym porusza się Emi­ly, miałam przede wszys­tkim na myśli pewną fan­tazję geograficzno- roman­ty­czną, która zbu­dowana jest w Stanach na micie starej roman­ty­cznej Europy. Jed­nak im dłużej oglą­dam ser­i­al, tym bardziej widzę w nim też fan­tazję kla­sową. To jest Paryż zamożnych elit, które popi­ja­ją sobie drin­ki w cza­sie pra­cy, a po dwóch lat­ach poby­tu w stol­i­cy Francji odkry­wa­ją, że w tym mieś­cie są kna­jpy McDonald’s. Kla­sowość tej opowieś­ci może się wydać dru­gorzęd­na, póki nie zaczniemy się przyglą­dać temu co czego w seri­alu nie ma. A nie ma wielu rzeczy, które stanow­ią ele­ment skom­p­likowanego społecznego i miejskiego kra­jo­brazu Paryża. Bo prze­cież nie każdy McDonald’s jest na Polach Elize­js­kich i nie każdy paryżanin miesz­ka w kamieni­cy z widok­iem na wieżę Eif­fla. Emi­ly nie porusza się po mieś­cie metrem (choć to prze­cież naj­log­iczniejszy sposób komu­nikacji), wręcz prze­ci­wnie — wsi­a­da do coraz droższych aut (jeden z odcinków seri­alu jest spon­sorowany przez luk­su­sową markę moto­ryza­cyjną) a z innych środ­ków loko­mocji wybiera w tym sezonie tylko balon. Plus, że jej chłopak do Lon­dynu jeździ pociągiem, choć pocią­gi mają w sobie coś cud­own­ie roman­ty­cznego dla częś­ci widzów, więc są dopuszczalne.

 

Emi­ly in Paris. (L to R) Ash­ley Park as Mindy, Paul For­man as Nico­las De Leon in episode 310 of Emi­ly in Paris. Cr. Cour­tesy of Net­flix © 2022

 

Ktoś mógł­by zapy­tać, czy jest w tym coś złego — wybranie sobie ele­men­tu rzeczy­wis­toś­ci, który się nam podo­ba. Oczy­wiś­cie, że nie — każ­da pro­dukc­ja to robi. Jed­nak warto zwró­cić uwagę, jak bard­zo ser­i­al kuru­je społeczną rzeczy­wis­tość. Jest ona tak wydesty­lowana byśmy właś­ci­wie nie zwró­cili uwa­gi na to, czego w niej nie ma. Byśmy oglą­dali po pros­tu — Amerykankę w Paryżu, bez zadawa­nia sobie pytań — skąd bierze pieniądze na te kole­jne piękne stro­je, na te kole­jne wypady na mias­to, kto płaci za wys­tawne przyję­cia, których nasza bohater­ka jest częstą gościnią. Ta fan­taz­ja jest przy­jem­na, ale oznacza przy­cię­cie świa­ta tak byśmy zapom­nieli, o tym wszys­tkim co zna­j­du­je się poza hory­zon­tem naszego wzroku. Twór­cy chcą ład­nego seri­alu, więc odsuwa­ją od nas wszys­tko co nie jest ładne. Prob­lem w tym, że w świecie Emi­ly — ubo­gie czy nawet niezamożne, nie jest ładne. I tak klasa sta­je się kat­e­gorią nie tylko społeczną ale też este­ty­czną. To co w Paryżu nie jest zamożne, nie jest este­ty­czne, więc nie ist­nieje w tym seri­alu. Nawet wspom­i­nany McDon­ald’s jest uję­ty este­ty­cznie — tak by nie wprowadzać do tego świa­ta niczego co zakłó­ci jego kla­sowe piękno.

 

Nie jest to z resztą pier­wszy raz, kiedy Dar­ren Star kreu­je w ten sposób przestrzeń w swoich seri­alach. Moż­na wręcz powiedzieć — opowieś­ci o eli­tach to jego spec­jal­ność. W „Singlu w Nowym Jorku” opowiadał o porzu­conym, ale wciąż niesły­chanie zamożnym agen­cie nieru­chomoś­ci. Bohater­ki „Sek­su w Wielkim Mieś­cie” (a potem „I tak po pros­tu”) awan­sowały z singielek w wielkim mieś­cie na mil­ion­er­ki. Jego ser­i­al „Younger” roz­gry­wał się w świecie wydawniczym, ale bard­zo szy­bko bohater­ki zna­j­dowały się jak najbliżej jego szczy­tu i mil­ionowych umów. Nic dzi­wnego, że był jed­nym z twór­ców nowego „Bev­er­ly Hills 90210” które też toczy się w świecie niesły­chanie zamożnych nas­to­latków. Dosłown­ie cała — udana, kari­era tego twór­cy pole­ga na opowiada­niu nam o eli­tach. I tak bohaterowie przeży­wa­ją prob­le­my ser­cowe, zawodowe, pry­watne — ale wciąż jest to opowieść roz­gry­wa­ją­ca się w bard­zo konkret­nych finan­sowych i kla­sowych dekoracjach.

 

Emi­ly in Paris. (L to R) Chris­tine Pignet As Gigi, Lily Collins as Emi­ly, Lucas Bra­vo as Gabriel, Camille Razat as Camille in episode 310 of Emi­ly in Paris. Cr. Marie Etchegoyen/Netflix © 2022

 

Nie rozwi­jam tu czer­wonego sztan­daru, raczej — w nud­ny dla socjologów sposób — zwracam uwagę, jak bard­zo uda­je się nam przeoczyć kla­sowy wymi­ar współczes­nych nar­racji. Ja wiem, że mówie­nie o klasach społecznych, źle się w Polsce kojarzy, a kry­ty­cy amerykańskiej rozry­w­ki w ogóle uda­ją, że klas społecznych nie ma. Ale one są i nie jest bez znaczenia o jakich klasach sobie opowiadamy — nawet jeśli robimy to, jak w przy­pad­ku „Emi­ly w Paryżu” dla czys­tej rozry­w­ki. Pod­czas kiedy his­to­rie o arys­tokracji nie mogą kryć swo­jego kla­sowego wydźwięku (mogą go co najwyżej łagodz­ić aż do prze­cukrzenia — jak czynił to Julian Fel­lowes w „Down­ton Abbey”) o tyle opowieść o Emi­ly nie skła­nia nas od razu do takich prze­myśleń. Prze­cież to zwykła dziew­czy­na z Chica­go, która ciężko pracu­je i dobrze jej idzie. Ona jest prze­cież taka jak my!

 

No nie jest — więk­szość z nas nawet nie prze­jdzie obok pię­ciog­wiazd­kowego hotelu, w którym sze­fowa Emi­ly urządza tym­cza­sowe biuro, nie zje w restau­racji oznac­zonej gwiazd­ką Miche­lin, nie będzie zaczepi­ała na imprezach syna jed­nego z najbo­gat­szych ludzi na świecie. I to nie dlat­ego, że wybral­iśmy źle pracę, ale dlat­ego, że granice naszych możli­woś­ci wyz­nacza­ją też klasy społeczne w których się obra­camy. A twór­cy seri­alu bard­zo dba­ją by Emi­ly nigdy nie wypadła z paryskiej czy też fran­cuskiej eli­ty. Emi­ly nie jest taka jak my — a marze­nie o jej życiu z pominię­ciem wymi­aru kla­sowego tej opowieś­ci to karmie­nie nas przeko­naniem, że prze­cież wszys­tko jest na wyciąg­nię­cie ręki. Nie jest. No dobra może mi się czer­wony sztan­dar trochę rozwinął, ale socjol­o­gowie cza­sem tak mają.

 

Emi­ly in Paris. (L to R) Camille Razat as Camille, Lucas Bra­vo as Gabriel in episode 303 of Emi­ly in Paris. Cr. Stéphanie Branchu/Netflix/Netflix © 2022

 

Ponown­ie — żeby było jasne — obserwac­je odnośnie do budowa­nia nar­racji w seri­alu nie oznacza­ją, że nie należy go oglą­dać a dostęp­ne kopie spal­ić. Po pros­tu cza­sem głupi­utkie seri­ale, przy których przemiło spędza się popołud­nia (boże jaki ten Paryż piękny, jakie te kiec­ki ładne, jaki kucharz pocią­ga­ją­cy) mają ele­men­ty jakiegoś budowa­nia wiz­ji świa­ta. To jest coś co może­my dostrzec, ale nie musi to zde­cy­dować o tym czy będziemy ser­i­al oglą­dać dalej czy nie. Doda­je tą uwagę, bo wielu czytel­ników (nie mówię was, ale w sieci widzi­ałam takie reakc­je) postrze­ga takie uwa­gi albo jako zbędne albo jako psu­jące przy­jem­ność. Moim zdaniem — nie ma dzieł­ka pop­kul­tu­ry, które na głęb­sze spo­jrze­nie by nie zasługi­wało, zaś przy­jem­ność nie jest pochod­ną „czys­toś­ci” dzieła. Inny­mi słowy — może­my widzieć, że w coś nie jest ide­alne albo widzieć jakieś prob­lematy­czne ele­men­ty nar­racji i nadal coś oglą­dać. Tak dłu­go jak nie wyco­fu­je­my się przed ciągłą anal­izą kul­tu­ry (by nie pop­suć sobie przy­jem­noś­ci) tak dłu­go jest OK. Ja „Emi­ly w Paryżu” oglą­dam z niesłab­nącą fas­cy­nacją od trzech sezonów.  Być może by w końcu dojść co z tym seri­alem jest nie tak, albo przy­na­jm­niej przes­tać co sezon zdawać sobie to pytanie.

0 komentarz
8

Powiązane wpisy

Situs sbobet resmi terpercaya. Daftar situs slot online gacor resmi terbaik. Agen situs judi bola resmi terpercaya. Situs idn poker online resmi. Agen situs idn poker online resmi terpercaya. Situs idn poker terpercaya.

situs idn poker terbesar di Indonesia.

List website idn poker terbaik.

Situs slot terbaru terpercaya

slot hoki terpercaya

game slot online judi bola judi bola online resmi judi bola resmi terpercaya Pkv Games
Situs sbobet resmi terpercaya. Daftar situs slot online gacor resmi terbaik. Agen situs judi bola resmi terpercaya. Situs idn poker online resmi. Agen situs idn poker online resmi terpercaya. Situs idn poker terpercaya.

Kunjungi Situs bandar bola online terpercaya dan terbesar se-Indonesia.

liga228 agen bola terbesar dan terpercaya yang menyediakan transaksi via deposit pulsa tanpa potongan.

situs idn poker terbesar di Indonesia.

List website idn poker terbaik. Daftar Nama Situs Judi Bola Resmi QQCuan
situs domino99 Indonesia https://probola.club/ Menyajikan live skor liga inggris
agen bola terpercaya bandar bola terbesar Slot online game slot terbaik agen slot online situs BandarQQ Online Agen judi bola terpercaya poker online